ΕΕ-Τουρκία: Μιλάνε μόνο "για τα βασικά"

Δημοσιεύτηκε στις 29/11/2017 στην κατηγορία Ευρώπη

του Mark Pierini

Οι σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας έχουν πιάσει πάτο. Ωστόσο το εμπόριο και ο πόλεμος στη Συρία υποχρεώνει τις δύο πλευρές να εργαστούν από κοινού σε τρεις προτεραιότητες, καμία εκ των οποίων δεν θα είναι εύκολη.

 

Η πρώτη είναι η αντιμετώπιση των διαφορετικών προσδοκιών για την τελωνειακή ένωση ΕΕ-Τουρκίας. Η δεύτερη είναι η αντιμετώπιση της αντί-τρομοκρατίας, και η τρίτη αφορά την παροχή ανθρωπιστικής στήριξης στους Σύριους πρόσφυγες. Για να το πούμε απλά, όλα τα άλλα είναι περιφερειακά.

 

Ο εκσυγχρονισμός της τελωνειακής ένωσης είναι ενδεικτικός της προβληματικής σχέσης της ΕΕ με την Τουρκία, που περιλαμβάνει κάποιες ψευδείς προσδοκίες. Η τελωνειακή ένωση έχει φέρει οικονομικά οφέλη και στους δύο εταίρους και έχει προκαλέσει μια υγιή διαρθρωτική αλλαγή στον κλάδο της μεταποίησης στην Τουρκία. Οι επιχειρήσεις και από τις δύο πλευρές συμφωνούν ότι είναι καιρός να αναδιοργανωθεί αυτή η μοναδική συμφωνία.

 

Αλλά ο εκσυγχρονισμός της συμφωνίας δεν θα είναι μια διαπραγμάτευση άνευ όρων, όπως φαίνεται να περιμένει η Άγκυρα, για δύο κυρίως λόγους.

 

Πρώτον, μια ενισχυμένη τελωνειακή ένωση σημαίνει την πλήρη ενσωμάτωση των  κλάδων μεταποίησης και υπηρεσιών, σε κάθε μία από τις δύο πλευρές.

 

Αυτό προϋποθέτει ένα επίπεδο οικονομικών όρων ανταγωνισμού -στην πολιτική περί ανταγωνισμού, στις δημόσιες συμβάσεις, στο συνδικαλιστικό δίκαιο και στην οικονομική δικαιοσύνη- που δεν υπάρχει από την τουρκική πλευρά αυτή την στιγμή. Δεύτερον, είναι δύσκολο να πούμε ότι οι ηγέτες της ΕΕ θα δώσουν το πράσινο φώς για την έναρξη των συζητήσεων για την τελωνειακή ένωση τη στιγμή που Ευρωπαίοι πολίτες παραμένουν φυλακισμένοι στην Τουρκία με ψευδείς κατηγορίες και χωρίς τεκμηριωμένα κατηγορητήρια.

 

Η νοοτροπία συνωμοσίας της Άγκυρας δεν θα σώσει την Τουρκία από το σοβαρό έργο που πρέπει να κάνει για να προετοιμάσει τις διαπραγματεύσεις, εάν προχωρήσουν. Η προσπάθεια να αποφευχθεί μια διεξοδική συζήτηση για το νομικό και ρυθμιστικό υπόβαθρο μιας εκσυγχρονισμένης τελωνειακής ένωσης, δηλώνοντας ότι υπάρχει μια "γερμανική συνωμοσία” πίσω από τις συζητήσεις, απλώς δεν θα είναι αρκετές. Ο επιπλέον χρόνος που απαιτείται για να σχηματιστεί μια γερμανική κυβέρνηση, αναπόφευκτα θα καθυστερήσει και θα προκαλέσει μια επίσης αναπόφευκτη συναίνεση της ΕΕ για το εάν θα ξεκινήσει εμπορικές συζητήσεις με την Τουρκία.

 

Πιο γενικά, η Τουρκία πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η σχέση της με την ΕΕ είναι τώρα πιο δύσκολη μετά από το λεξιλόγιο που χρησιμοποίησε η Άγκυρα προς την Ευρώπη φέτος, συμπεριλαμβανομένων και των αναφορών ως "ναζιστικά υπολείμματα”, που ξαναρχίζουν τους "θαλάμους αερίου” και λέγοντας στους Γερμανούς ψηφοφόρους: "Μην ψηφίζετε τους εχθρούς της Τουρκίας”.

 

Θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι αυτό είναι έργο της Γερμανίας. Η επίκληση των "ναζιστικών πρακτικών” είναι εξίσου προσβλητική για όλους τους Ευρωπαίους -συμπεριλαμβανομένου και εμού, προσωπικά- όσο και για τους Γερμανούς. Εκατομμύρια ευρωπαϊκών οικογενειών μπορούν να πουν την ίδια ιστορία: πώς δύο γενιές προγόνων υπέστησαν θανάτους, τραυματισμούς και προκείμενου να σώσουν την υπόλοιπη Ευρώπη από τη Γερμανία, και μία τρίτη (η δική μου) εργάστηκε σκληρά για να γυρίσει σελίδα και να οικοδομήσει μια ενωμένη Ευρώπη. Όσο η Άγκυρα δεν κατανοεί την πεμπτουσία του μοτό της ΕΕ "ποτέ ξανά”, η Τουρκία δεν θα θεωρηθεί ένας εταίρος της Ευρώπης. Χωρίς μια (απίθανη) απολογία, η τρέχουσα πολιτική δυσαρέσκεια της Ευρώπης θα συνεχιστεί.

 

Ωστόσο και οι δύο πλευρές πρέπει να βρουν έναν τρόπο να εργαστούν από κοινού, ιδιαίτερα στη δεύτερη προτεραιότητα, την αντί-τρομοκρατία.

 

Με τις επιχειρήσεις του ISIL να εξασθενούν στη Συρία και στο Ιράκ, η μοίρα των μαχητών του είναι ένα ζήτημα τεράστιας σημασίας. Το μυστήριο που περιβάλλει το τέλος της μάχης για τη Ράκκα έχει μόλις γίνει ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ από το BBC. Όχι μόνο εγείρει ερωτήματα για το εάν ο συνασπισμός εναντίον του ISIL ή οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις ήρθαν σε συμφωνία με τους μαχητές του ISIL, εφιστά επίσης την προσοχή σε πόσους από αυτούς -μερικές δεκάδες ή και εκατοντάδες- έχουν εισέλθει στην Τουρκία και πώς τους έχει αντιμετωπίσει η τουρκική ασφάλεια.

 

Όπως προβλεπόταν, το ISIL ίσως μεταφέρει τώρα τον αγώνα του σε άλλα θέατρα, όπως τη Λιβύη ή το Αφγανιστάν, ή θα τον φέρει πίσω στην Ευρώπη. Ο συντονιστής της ΕΕ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας έχει εκφραστεί σαφώς για το θέμα στην τουρκική δημόσια τηλεόραση.: Η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει μια τρομοκρατική απειλή, ιδιαίτερα από τους μαχητές που επιστρέφουν από τη Συρία και το Ιράκ, για μια γενιά. Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η ισχυρή αντιτρομοκρατική συνεργασία πρέπει να είναι κεντρικό στοιχείο της συνολικής σχέσης μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας. Από τη στιγμή που οι αντιτρομοκρατικές πολιτικές στηρίζονται στην παρακολούθηση υπόπτων ατόμων κατά περίπτωση, η αντιμετώπιση του προβλήματος βασίζεται στην καθημερινή συνεργασία μεταξύ των αστυνομικών και μυστικών υπηρεσιών και στις δύο πλευρές.

 

Το πρώτο ερώτημα αφορά το πώς οι τζιχαντιστές που επιστρέφουν στην Ευρώπη θα παρακολουθούνται από τις τουρκικές αρχές. Το δεύτερο έχει να κάνει με το πώς η πληροφορία για το ταξίδι τους προς μια ευρωπαϊκή χώρα φτάνει στις υπηρεσίες ασφαλείας των κρατών-μελών της ΕΕ. Από τη στιγμή που οι ξένοι μαχητές συχνά αντιμετωπίζονται ως παράνομοι μετανάστες από την Τουρκία, οι τζιχαντιστές που επιστρέφουν μπορούν να επιλέξουν να πάνε είτε στη χώρα τους είτε σε μια άλλη της επιλογής τους, κάτι που αποτελεί πρόσθετη πρόκληση για τις υπηρεσίες της ΕΕ.

 

Ας ελπίσουμε ότι η αντιτρομοκρατική συνεργασία ΕΕ-Τουρκίας θα ξεφύγει από τις γενικότερες πολιτικές δυσκολίες μεταξύ των δύο εταίρων. Εκτός από τα παράπονα της Τουρκίας σχετικά με το πώς μεμονωμένες κυβερνήσεις της ΕΕ καταπολεμούν το ΕΚΚ στο έδαφός τους, ένα απλό γεγονός προκύπτει από την τωρινή κατάσταση: τόσο η ΕΕ όσο και η Τουρκία είναι εξίσου υπό απειλή από τους μαχητές του ISIL που επιστρέφουν. Εάν αφεθούν ανεξέλεγκτοι, θα είναι σε θέση να διεξάγουν τρομοκρατικές δραστηριότητες οπουδήποτε στην Ευρώπη και στην Τουρκία.

 

Αναφορικά με την προσφυγική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, παρά τις πολλές κριτικές που συνδέονται με την παράνομη φύση της και τον ανήθικο χαρακτήρα της η συμφωνία του Μαρτίου εφαρμόστηκε σε χρόνο-ρεκόρ.

 

Στις 11 Νοεμβρίου, projects αξίας 2,9 δισ. ευρώ από τον μηχανισμό των 3 δσ. ευρώ, έχουν δοθεί. Τα 1,8 δισ. ευρώ έχουν ανατεθεί σε έργα και 908 εκατ. ευρώ έχουν διανεμηθεί. Κοιτάζοντας μόνο τις ανθρωπιστικές πτυχές, η συμφωνία λειτουργεί. Συμπαγής στήριξη προς τους Σύριους πρόσφυγες στην Τουρκία και στις κοινότητες υποδοχής των, εμφανίζεται τώρα πιο συχνά στις ειδήσεις και είναι πιο ορατός στο γυμνό μάτι, όπως το επικείμενο άνοιγμα 178 κέντρων υγείας σε όλη την Τουρκία.

 

Ωστόσο, τα τουρκικά ΜΜΕ συνεχίζουν να απεικονίζουν το σχέδιο στήριξης της ΕΕ αρνητικά. Αν και αυτό δεν είναι νέο, αυτή η επίμονη διχοτόμηση είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή: από τη μια πλευρά, τα επίσημα θεσμικά όργανα της Τουρκίας που είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή της συμφωνίας είναι πλήρως ικανοποιημένα, επιμελή και προσεκτικά στις τακτικές συναντήσεις τους με τους ομολόγους της ΕΕ. Από την άλλη πλευρά, η πολιτική ηγεσία συνεχίζει να σαμποτάρει τις ευρωπαϊκές ανθρωπιστικές προσπάθειες για τους δικούς της εσωτερικούς σκοπούς.

 

Αυτό είναι καταστροφικό για την εικόνα της Τουρκίας στην Ευρώπη την στιγμή που οι ηγέτες της ΕΕ είναι έτοιμοι να συζητήσουν εάν θα εφαρμόσουν τη δεύτερη δόση των 3 δισ. ευρώ που συζητήθηκε -αλλά δεν το έχουν αποφασίσει- τον Μάρτιο του 2016 στο πλαίσιο της προσφυγικής συμφωνίας. Εάν η επικείμενη συζήτηση ΕΕ-Τουρκίας θα αποδειχθεί ότι είναι άλλη μία κοινή ανθρωπιστική προσπάθεια ή μια "μάχη”, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την εσωτερική πολιτική της Άγκυρας.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Οικονομία και ανάπτυξη- η έρευνα της Καπα Research που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση του ΡΕΥΜΑτος

 

Πώς οι ελληνικές επιχειρήσεις θα συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση της χώρας

 

Πλάτων Μαρλαφέκας: Πώς η πρωτοβουλία ΕΛΛΑ-ΔΙΚΑ ΜΑΣ προάγει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας

 

Άγις Πιστιόλας: Τι σημαίνει το τρίπτυχο "παραγωγή, έδρα, ιδιοκτησία";

 

Μανώλης Αγγελάκας: Τι περιμένουν από την Πολιτεία και την κοινωνία οι ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις;

 

Πάθος για την Ελλάδα: Η ομιλία του Θανάση Σκορδά

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©