Ως πότε θα βλέπουμε «Παππάδες» στους κρατικούς Οργανισμούς;

Δημοσιεύτηκε στις 16/08/2017 στην κατηγορία Τάσεις

του Καλλικέλαδου

Πως απάντησε ο ΣΥΡΙΖΑ στην ομοβροντία επικρίσεων για το διορισμό του κ. Στέλιου Παππά, πατέρα του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής Νίκου Παππά, στη θέση του επικεφαλής του ΟΑΣΘ; Ότι ο διορισθείς είναι “εμβληματικό στέλεχος της Αριστεράς”!

 

Πράγματι. Ο κ. Στέλιος Παππάς έχει δεκαετίες αγώνων για τις ιδέες που πιστεύει και, ανεξαρτήτως συμφωνίας ή διαφωνίας με αυτές, κάθε αληθινός δημοκράτης οφείλει να τιμά τους αγώνες κάθε συμπατριώτη του.

 

Αλλά, τι σχέση έχει αυτό με το διορισμό του αγωνιστή της αριστεράς, σε σημαίνουσα κρατική θέση; Πώς οι αγώνες του κ. Παππά, κυρίως κατά την περίοδο της επτάχρονης χούντας, θα τον βοηθήσουν να δημιουργήσει μαι καλύτερη περίοδο για τον κρατικό Οργανισμό των συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης; Σε αυτό το ερώτημα, οι κυβερνητικοί παράγοντες δεν απαντούν...

 

Ωστόσο, ο διορισμός Παππά επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ερώτημα, που κάθε φορά τίθεται και ξανατίθεται, αλλά απάντηση αμάχητη δεν έχει δοθεί: Με ποια κριτήρια ορίζονται οι διοικητές κρατικών Οργανισμών;

 

Η μια αντίληψη αναφέρει ότι οι θέσεις αυτές είναι πολιτικές, συνεπώς οφείλουν να τις καταλαμβάνουν στελέχη που έχουν ταυτόσημη πολιτική αντίληψη με εκείνη της κυβέρνησης, ώστε να υλοποιείται αρμονικά η κυβερνητική πολιτική. Η αντίληψη αυτή άνοιξε το δρόμο για διορισμό χιλιάδων πολιτευτών του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος σε κρατικές θέσεις, χωρίς γνώση του αντικειμένου και χωρίς ύπαρξη ικανοτήτων μάνατζερ. Με τη σειρά του, αυτό το φαινόμενο διαμόρφωσε και το κριτήριο εισόδου πολλών στην πολιτική : Ακόμα κι αν δεν κατάφερναν να εκλεγούν, σίγουρα σε περίπτωση που το κόμμα τους γινόταν κυβέρνηση, τους περίμενε μια κρατική θέση για να “βγάλουν τα σπασμένα” και με κρατικό χρήμα, να προετοιμάσουν την επόμενη αναμέτρηση με καλύτερες πιθανότητες εκλογής. Το αποτέλεσμα αυτής της επί δεκαετίες πρακτικής, φαίνεται στη σημερινή εικόνα του ελληνικού δημοσίου.

 

Η άλλη αντίληψη υποστηρίζει -ως “εκσυγχρονιστική”- ότι στις κρατικές θέσεις του δημοσίου πρέπει να τοποθετούνται τεχνοκράτες, οι οποίοι έχουν την τεχνογνωσία να διαχειριστούν σωστά κάθε τέτοιον Οργανισμό, και εύκολα μπορούν να κατανοήσουν την κυβερνητική πολιτική: εάν συμφωνούν, αναλαμβάνουν, αν όχι, αποχωρούν. Εδώ, όμως υπάρχουν άλλα προβλήματα: Με δεδομένο ότι οι αποδοχές των επικεφαλής των κρατικών Οργανισμών (εκτός εξαιρέσεων) υπολείπονται σημαντικά των αμοιβών που παίρνουν οι επιτυχημένοι CEO's στον ιδιωτικό τομέα, αναρωτιέμαι ποιοι θα άφηναν μια επιτυχημένη πορεία για να εμπλακούν σε κρατικές εταιρείες με παθογένειες, να εξαρτώνται όχι μόνο από τις επιθυμίες του προϊσταμένου υπουργού, αλλά κι από κάθε τυχαίο γεγονός, να χρειαστεί να αποχωρήσουν εάν η κυβέρνηση ή ο υπουργός απομακρυνθούν και μετά, να μπορούν να ξαναγυρίσουν στην προηγούμενη, πολύ καλύτερα αμειβόμενη θέση τους, ή σε μι άλλη, παρόμοια. Το αποτέλεσμα που όλοι γνωρίζουμε είναι ότι τα επιτυχημένα στελέχη της αγοράς, οι καλύτεροι τεχνοκράτες, δεν έχουν τα απαραίτητα κίνητρα για να εμπλακούν με τους κρατικούς Οργανισμούς. Έτσι, ακόμα και η “εκσυγχρονιστική” αντίληψη, καταλήγει ή σε λιγότερο άξιους τεχνοκράτες, που δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά, ή στην παραδοσιακή πρώτη αντίληψη, καθώς οι πιέσεις από το πολιτικό προσωπικό είναι τεράστιες.

 

Λοιπόν; Δεν υπάρχει λύση: Ασφαλώς και υπάρχει, αλλά είναι και η πιο δύσκολη: Μόνο εάν αναβαθμιστεί -με την ψήφο του πολίτη αλλά και με εσωτερικές διεργασίες- το πολιτικό προσωπικό, και μόνο εάν μπορέσει να στηρίξει ενώπιον της κοινωνίας την ανάγκη δημιουργίας πραγματικών κινήτρων σε πετυχημένους τεχνοκράτες, μπορεί α αλλάξει η πρακτική των διορισμών τύπου Παππά. Συγχρόνως, ένα “άλλο” πολιτικό προσωπικό, πολύ πιο υπεύθυνο από το σημερινό, θα αλλάξει και τις “νόρμες” που ο κάθε πολίτης θα μπορεί να εμπλακεί με την πολιτική -σε κάθε μορφή της, εκτελεστική ή νομοθετική.

 

Όσο το πολιτικό προσωπικό παραμένει το ίδιο -όχι απαραίτητα σε επίπεδο φυσικών προσώπων, όσο σε επίπεδο αντιλήψεων και δυνατοτήτων, λύση δεν θα υπάρχει. Θα βλέπουμε για πολλά χρόνια ακόμα “εμβληματικούς” διορισμούς τύπου Παππά...

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Οικονομία και ανάπτυξη- η έρευνα της Καπα Research που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση του ΡΕΥΜΑτος

 

Πώς οι ελληνικές επιχειρήσεις θα συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση της χώρας

 

Πλάτων Μαρλαφέκας: Πώς η πρωτοβουλία ΕΛΛΑ-ΔΙΚΑ ΜΑΣ προάγει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας

 

Άγις Πιστιόλας: Τι σημαίνει το τρίπτυχο "παραγωγή, έδρα, ιδιοκτησία";

 

Μανώλης Αγγελάκας: Τι περιμένουν από την Πολιτεία και την κοινωνία οι ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις;

 

Πάθος για την Ελλάδα: Η ομιλία του Θανάση Σκορδά

 

Η κίνηση της πατριωτικής οικονομίας 

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©