Σε καμία χώρα του ανεπτυγμένου κόσμου δεν υπάρχει απλή αναλογική

Δημοσιεύτηκε στις 22/05/2017 στην κατηγορία Οικονομία

Αλήθεια,  σε ποιες χώρες εφαρμόζεται η απλή αναλογική; Το ερώτημα δεν διατυπώνεται άνευ λόγου, καθώς πρόθεση της κυβέρνησης είναι να την επιβάλει ως μόνιμο εκλογικό σύστημα, εισηγούμενη να υπάρξει σχετικό άρθρο ακόμη και στο Σύνταγμα. Πληροφορίες, μάλιστα, που δημοσίευσε η «Κ», θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ να δρομολογεί δημοψήφισμα για τη συνταγματική αναθεώρηση, εντάσσοντας σε αυτό και ερώτημα για την απλή αναλογική, με προφανή στόχο να καταδείξει ότι η βούλησή του απηχεί την επιθυμία της πλειοψηφίας.

 

Πατήστε ΕΔΩ για να γραφτείτε στο newsletter του Politically. Είναι απλό κι εύκολο να μαθαίνετε πρώτοι, πού πάνε τα πράγματα...

 

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, όμως, έχει ενδιαφέρον να δούμε σήμερα πώς ψηφίζουν οι άλλες χώρες, θυμίζοντας προηγουμένως την κεντρική ιδέα του μοντέλου των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που θα εφαρμοσθεί στις μεθεπόμενες εκλογές και θα επιβληθεί ως μόνιμο σύστημα αν στην επόμενη Βουλή δεν υπάρξουν τουλάχιστον 151 βουλευτές που θα συμφωνήσουν να το αλλάξουν. Κατανέμει όλες τις έδρες –δηλαδή και τις 300– με απόλυτη αναλογικότητα σε όσα κόμματα πιάσουν στην επικράτεια πάνω από 3%. Γεγονός που καθιστά βεβαίως την αυτοδυναμία εντελώς αδύνατη, καθώς για να φτάσει ένα κόμμα μόνο του στις 151 έδρες, πρέπει να συγκεντρώσει άνω του 48,5%.

 

Ας ξεκινήσουμε από τις χώρες του G7 που έχουν κατά τεκμήριο τα πιο επιτυχημένα εκλογικά μοντέλα. Στην Αμερική, τη Βρετανία και τον Καναδά ισχύει ως γνωστόν ένα αμιγώς πλειοψηφικό σύστημα που ευνοεί τον δικομματισμό. Στις ΗΠΑ, το κόμμα που κερδίζει τις εκλογές σε κάθε πολιτεία παίρνει στη Βουλή όλες τις έδρες της πολιτείας (όπως και ο πρόεδρος τους εκλέκτορες), ενώ στη Βρετανία και στον Καναδά βουλευτές εκλέγονται όσοι με σχετική πλειοψηφία επικρατούν στις μονοεδρικές περιφέρειες στις οποίες είναι χωρισμένη η επικράτεια.

 

Απολύτως πλειοψηφικό –σε δύο γύρους– είναι το σύστημα και στη Γαλλία. Τα κόμματα κατεβάζουν την πρώτη Κυριακή από έναν υποψήφιο σε κάθε μονοεδρική περιφέρεια και στην επαναληπτική διαγωνίζονται μόνο όσοι έχουν άνω του 12,5% –συνήθως 2 ή 3 υποψήφιοι– προκειμένου να εκλεγούν στη Βουλή οι πρώτοι. Για να καταλάβει κανείς πόσο αποθαρρυντικά λειτουργεί αυτό το σύστημα για τα ακραία κόμματα, αρκεί μια λεπτομέρεια στην οποία λίγοι έδωσαν σημασία. Η Μαρίν Λεπέν στο υπό διάλυση γαλλικό Κοινοβούλιο διαθέτει μόλις 2 από τις 577 έδρες (αν και είχε πάρει 13,5% στις προηγούμενες εκλογές), ενώ και στις επικείμενες δεν έχει πολλές ελπίδες να αυξήσει εντυπωσιακά τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις της, καθώς στον β΄ γύρο όλα τα κόμματα είναι βέβαιο ότι θα συνασπιστούν εναντίον των υποψηφίων της.

 

Το γερμανικό μοντέλο, πάλι, έχει την πρωτοτυπία οι ψηφοφόροι να μπορούν να ψηφίζουν άλλον βουλευτή στις μονοεδρικές περιφέρειες και διαφορετικό κόμμα στην επικράτεια (εκλέγονται βουλευτές και με λίστα). Και αυτό το σύστημα, ωστόσο, αν και είναι αναλογικότερο από τα προαναφερθέντα, έχει ως φράγμα το 5% για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή, ευνοώντας έτσι τις μεγάλες παρατάξεις

 

Πλειοψηφικό είναι και το σύστημα ακόμη μιας χώρας του G7, της Ιαπωνίας, καθώς τα 2/3 των εδρών της προκύπτουν από μονοεδρικές περιφέρειες, ενώ το σύστημα «ντοντ», που επίσης πριμοδοτεί τα μεγάλα κόμματα εις βάρος των μικρών, εφαρμόζουν Ισπανία και Πορτογαλία.

 

Τέλος, ακόμη και στην Ιταλία, που είχε ως πάγιο εκλογικό μοντέλο την απλή αναλογική, οι πολιτικοί της, διαπιστώνοντας ότι αυτή είχε ως συνέπεια ο μέσος χρόνος ζωής κάθε κυβέρνησης να είναι μόλις 10 μήνες, καθιέρωσαν τα τελευταία χρόνια ένα από τα πλέον πλειοψηφικά συστήματα. Το πρώτο κόμμα –ή ο συνασπισμός κομμάτων που θα κερδίσει– παίρνει το 55% των εδρών ανεξαρτήτως του ποσοστού του!

 

Με τα δεδομένα αυτά, το ερώτημα είναι ποιο άραγε μοντέλο είναι αυτό που ενέπνευσε τον ΣΥΡΙΖΑ; Η απάντηση μπορεί να βρεθεί μόνον σε κάποιες βορειοευρωπαϊκές χώρες, καθώς σε αυτές όντως υπάρχουν αναλογικά συστήματα. Με δύο σημαντικές διαφορές όμως. Η πρώτη είναι ότι το όριο που έχουν ακόμη και αυτές οι χώρες για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή είναι μεγαλύτερο του 3% (το σύνηθες είναι 5%, ενώ στην Πολωνία φτάνει το 7%), με συνέπεια να αποθαρρύνεται η καταστροφική πολυδιάσπαση της Βουλής.

 

Η δεύτερη διαφορά είναι ακόμη πιο ουσιώδης. Στις χώρες αυτές υπάρχει εδώ και δεκαετίες κουλτούρα κυβερνητικών συνεργασιών, δηλαδή η ανάγκη συναίνεσης είναι εμπεδωμένη και στους πολιτικούς και στους πολίτες.

 

Με αυτό, όμως, το δεδομένο άλλο είναι το ερώτημα που οφείλει να απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν επιθυμεί την απλή αναλογική για να ενθαρρύνει μια τέτοια κουλτούρα συναίνεσης και όχι για να εκβιάσει την παραμονή του στην εξουσία, γιατί άραγε δεν την καλλιέργησε ήδη εδώ και δύο χρόνια;

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Οικονομία και ανάπτυξη- η έρευνα της Καπα Research που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση του ΡΕΥΜΑτος

 

Πώς οι ελληνικές επιχειρήσεις θα συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση της χώρας

 

Πλάτων Μαρλαφέκας: Πώς η πρωτοβουλία ΕΛΛΑ-ΔΙΚΑ ΜΑΣ προάγει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας

 

Άγις Πιστιόλας: Τι σημαίνει το τρίπτυχο "παραγωγή, έδρα, ιδιοκτησία";

 

Μανώλης Αγγελάκας: Τι περιμένουν από την Πολιτεία και την κοινωνία οι ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις;

 

Πάθος για την Ελλάδα: Η ομιλία του Θανάση Σκορδά

 

Η κίνηση της πατριωτικής οικονομίας 

Γράψτε την άποψή σας

Ροή αναρτήσεων

Και ξαφνικά, ο Τσίπρας κατηγορεί τον Μητσοτάκη για "προτίμηση στους φόρους"!

Ιμάμογλου, όπως λέμε Ερντογάν: Η οικονομία της Κωνσταντινούπολης, παράγει ηγέτες της Τουρκίας

Πρέπει να λυθεί ή όχι, ο «Γόρδιος Δεσμός» των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο;

Να πώς ο ΣΥΡΙΖΑ γονάτισε τη μεσαία τάξη...

Βρετανία: Δέκα υποψήφιοι πρωθυπουργοί, δέκα εκδοχές για το brexit!

Πρώτη φορά Αριστερά: Ποια οικονομία παραδίδει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας

Η Μέι τελείωσε, ο σεισμός του brexit συνεχίζεται...

Με το «παράλληλο νόμισμα», βαθαίνει το χάσμα Ρώμης- Βρυξελλών

ΡΕΥΜΑ: Μια Διακήρυξη για την Ευρώπη

Γάγγραινα...

Κατεβάστε τη διαφημισούλα που φτηναίνει την πατρίδα

«Η Ευρώπη είναι η πολυτιμότερη ιδέα που είχαμε ποτέ»

Brexit: Πολύ κακό για το τίποτα...

Η αλήθεια για τη Βενεζουέλα και οι ευθύνες των... Ηνωμένων Πολιτειών...

Η μαφία των λαϊκών και οι τούμπες πάνω σε μια χούφτα ψήφους

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©