Περί ιστορικής μνήμης: ένα άρθρο κι ένα σχόλιο

Δημοσιεύτηκε στις 31/03/2017 στην κατηγορία Κληρονομιά

Δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον, κατά τη γνώμη μας, άρθρο του κ. Σάκη Μουμτζή στον ιστότοπο liberal.gr. Ακολουθεί ένα δικό μας σχόλιο, επί του περιεχομένου του άρθρου:

*****

 

Πατήστε ΕΔΩ για να γραφτείτε στο newsletter του Politically. Είναι απλό κι εύκολο να μαθαίνετε πρώτοι, πού πάνε τα πράγματα...

 

Του Σάκη Μουμτζή

Η αφωνία της Νέας Δημοκρατίας στην αναστήλωση του πατρικού του Ν. Μπελογιάννη, που έγινε με δαπάνες της Βουλής των Ελλήνων, ανέδειξε το πρόβλημα που υφείρπε εδώ και τρεις δεκαετίες σε αυτόν τον πολιτικό χώρο. Δηλαδή, στο πώς προσεγγίζει και πώς αποτιμά η συντηρητική παράταξη, μετά την Μεταπολίτευση, τα όσα έγιναν στην δεκαετία 1940-1950.

 

Την τελευταία μάχη γι΄αυτήν την ταραγμένη δεκαετία την έδωσε ο Ε.Αβέρωφ, το 1982, όταν κατά την συζήτηση στην Βουλή του νομοσχεδίου για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, ανέπτυξε τις γνωστές θέσεις που αποτελούσαν και το κυρίαρχο αφήγημα των νικητών του εμφυλίου πολέμου. Έτσι, αρνήθηκε να ψηφίσει το σχετικό νομοσχέδιο.

 

Ο Ε.Αβέρωφ, ένας ευφυέστατος πολιτικός, αντιλήφθηκε, πέραν της άποψης που ο ίδιος είχε διαμορφώσει για τον εμφύλιο πόλεμο, πως οποιαδήποτε ιδεολογική παραχώρηση θα στεκόταν εμπόδιο στην προσπάθεια που έκανε για την ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας, μετά την εκλογική συντριβή του 1981. Και πράγματι πέτυχε σε αυτό το έργο του, παραδίδοντας ένα οργανωμένο κόμμα, με δύναμη πάνω από το 40%.

 

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, που τον διαδέχτηκε, είχε μιαν ιδιάζουσα σχέση με την ιστορική περίοδο 1940-1950. Αντιστασιακός και ο ίδιος, με την μετριοπαθή παρουσία του στην Κρήτη συνέβαλε, ώστε το νησί να μην δοκιμασθεί από την εμφύλια σύρραξη. Ήταν υποστηρικτής της συμφιλίωσης από την δεκαετία του 1950, με άριστες προσωπικές σχέσεις με τα ηγετικά στελέχη της Αριστεράς και λόγω και της  αντιστασιακής δράσης του, είχε μιαν άλλη θεώρηση γι΄αυτήν την δεκαετία.

 

Ήταν λογικό λοιπόν, όταν ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας να καταχωνιάσει το κόμμα όλα τα ιδεολογήματα που αφορούσαν αυτήν την περίοδο. Δεν τα ανασκεύασε. Τα απώθησε. Σε αυτήν την προσπάθεια του συνέβαλε αποφασιστικά και η ηγεσία του ΚΚΕ. Ο Φλωράκης, ο Φαράκος, ο Καλούδης, ο Λουλές είχαν ζήσει στο πετσί τους τις συνέπειες του εμφυλίου πολέμου, και ήταν ιδιαίτερα προσεκτικοί και μετριοπαθείς όταν αναφερόταν σε αυτόν, ακόμα και στο δικό τους ακροατήριο.

 

Όμως αυτήν την περίοδο, την δεκαετία του 1980, άρχισε να ολοκληρώνεται η επανασυγγραφή της ιστορίας του εμφυλίου πολέμου, από τους ιστορικούς και τους διανοούμενους της Αριστεράς. Μια προσπάθεια που είχε ξεκινήσει αμέσως μετά την Μεταπολίτευση.

 

Τότε, το αφήγημα των νικητών απαξιώθηκε πλήρως, καθώς υπήρξε ένα από τα βασικά ιδεολογήματα της δικτατορίας. Ο αντικομμουνισμός, που ήταν κυτταρικό στοιχείο των φιλελεύθερων κομμάτων στην Δ.Ευρώπη, ταυτίσθηκε στην πατρίδα μας με τις δυνάμεις της συνταγματικής εκτροπής. Αφόπλισε ιδεολογικά το κυρίαρχο κόμμα του αστικού χώρου, την Νέα Δημοκρατία και τους ελάχιστους, εκείνην την εποχή διανοουμένους της.

 

Αυτή η διαπλοκή της ιστορικής μνήμης με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση, η υιοθέτηση και η ενσωμάτωση του αφηγήματος της Αριστεράς για τον εμφύλιο πόλεμο από το επελαύνον ΠΑΣΟΚ, μοιραία υποχρέωσαν την Νέα Δημοκρατία να παραιτηθεί από την υπεράσπιση της αντίληψης που είχε για τον εμφύλιο πόλεμο, μιαν αντίληψη όμως που ήταν κυρίαρχη για δύο δεκαετίες και αποδεκτή από την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού. Ο βιωμένος αντικομμουνισμός είχε τότε βαθιές και ισχυρές ρίζες.

 

Έκτοτε, η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει την δεκαετία του 1940-50 ως μηδέποτε υπάρξασα. Δεν είναι μόνον η αμηχανία με την οποία στέκεται μπροστά σ΄εκείνη την περίοδο, είναι κυρίως η ιδεολογική υποτέλεια που την χαρακτηρίζει και συμπυκνώνεται στο περίφημο «τιμάμε την Αριστερά και τους αγώνες της».

 

Συνεπώς, όσοι ανάμεναν μια πιο δυναμική παρέμβαση της φιλελεύθερης παράταξης για το μουσείο Μπελογιάννη, κακώς έπεσαν από τα σύννεφα. Η έκπληξη θα ήταν, αν όντως συνέβαινε.-

*****

 

Ακολουθεί το σχόλιο του politically.gr:

 

Είναι καίρια η παρέμβαση του κ. Μουμτζή, αλλά της λείπει η εμβάθυνση στα αίτια αυτής της συμπεριφοράς της ελληνικής κεντροδεξιάς.  Εάν παρατηρήσει κανείς με προσοχή την πολιτική πορεία της Νέας Δημοκρατίας, που αποτελεί τον διαχρονικό εκφραστή της συγκεκριμένης παράταξης μετά το 1974, θα διαπιστώσει με ευκολία ότι πάντοτε, μετά την αποχώρηση του Ευάγγελου Αβέρωφ από την ηγεσία της, προέκρινε την εκλογική νίκη από την ιδεολογική ηγεμονία. Παραχώρησε με αυτές της τις επιλογές, την ιδεολογική ηγεμονία στην αριστερά, η οποία δεν δυσκολεύτηκε να κατοχυρώσει για λογαριασμό της τον καθορισμό της «ιδεολογικής ατζέντας» στη διαμόρφωση των κοινωνικών κατευθύνσεων.

 

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της αριστερής ηγεμονίας; Να αναδειχθούν οι διχαστικές γραμμές, χάρη στις οποίες η απανταχού της γης αριστερά συντηρεί τα εξωπραγματικά της αφηγήματα, τους πολιτικούς της μύθους. Το μίσος στον «ταξικό εχθρό» αντικατέστησε την ελληνική Εκκλησία του Δήμου. Οι «αγώνες» της αριστεράς εξαγιάστηκαν, οι αντίστοιχοι της Δεξιάς κατασυκοφαντήθηκαν, στο όνομα της παράδοσης εκ μέρους της δήθεν εκπροσώπου του αστικού  κοινωνικού μοντέλου, της ιδεολογικής ηγεμονίας στην αριστερά.

 

Δεύτερο αποτέλεσμα: Η αριστερά δεν μπορεί να αντέξει μια ενδελεχή συζήτηση για την πολυμέρεια των παραγόντων που καθορίζουν την προσωπική ευτυχία του σύγχρονου ανθρώπου. Έχει επενδύσει μονοδιάστατα στις οικονομικές σχέσεις, κι εκεί πάνω έχει δομήσει το όποιο πολιτικό της αφήγημα. Η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο» έχει μονοδιάστατα, στα μάτια της αριστεράς, οικονομίστικο χαρακτήρα. Άλλες παράμετροι της ζωής, όπως η παιδεία, η προσωπική επίτευξη στόχων, η οικογένεια κλπ, δεν διαμορφώνουν, κατά την αριστερή θεώρηση, «ταξικές» διαφορές.

Στην ίδια παγίδα βέβαια έχει πέσει και η νεοφιλελεύθερη εκδοχή του αστικού χώρου, που αφήνει να ατροφήσουν οι υπόλοιποι παράγοντες κι επικεντρώνει όλα της τα επιχειρήματα στην οικονομική μονοδιάσταση.  

Αυτά βέβαια σε όλο τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο έχουν προ πολλού ξεπεραστεί κι η αριστερά βρίσκεται πια στο ράφι της ιστορίας, όχι στο αλώνι της πολιτικής. Εδώ αυτό δεν έχει συμβεί, με κύρια ευθύνη του πολιτικού προσωπικού της ελληνικής κεντροδεξιάς, που συντηρεί την προτεραιότητα των «εκλογικών νικών» κι όχι της ιδεολογικής κυριαρχίας. Έτσι, η ΝΔ ανεβαίνει με σχετική δυσκολία στην κυβέρνηση, δεν ανέρχεται ποτέ στην πραγματική εξουσία, την οποία νέμονται οργανωμένες μειοψηφίες, και καταρρέει εκλογικά πολύ εύκολα και με πάταγο, συνήθως.

 

Η απλή λογική λέει ότι το πολιτικό προσωπικό που οδήγησε επί χρόνια τη ΝΔ σε αυτό τον αναχωρητισμό, είναι το πλέον ακατάλληλο να ανατρέψει την παρακμιακή πορεία ολόκληρης της παράταξης στην ελληνική κοινωνία.- 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Οικονομία και ανάπτυξη- η έρευνα της Καπα Research που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση του ΡΕΥΜΑτος

 

Πώς οι ελληνικές επιχειρήσεις θα συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση της χώρας

 

Πλάτων Μαρλαφέκας: Πώς η πρωτοβουλία ΕΛΛΑ-ΔΙΚΑ ΜΑΣ προάγει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας

 

Άγις Πιστιόλας: Τι σημαίνει το τρίπτυχο "παραγωγή, έδρα, ιδιοκτησία";

 

Μανώλης Αγγελάκας: Τι περιμένουν από την Πολιτεία και την κοινωνία οι ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις;

 

Πάθος για την Ελλάδα: Η ομιλία του Θανάση Σκορδά

 

Η κίνηση της πατριωτικής οικονομίας 

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©