Ντόιτσε Μπανκ: πώς η ενσάρκωση των γερμανικών αξιών έφτασε στην άβυσσο

Δημοσιεύτηκε στις 10/11/2016 στην κατηγορία Οικονομία

Της Διπλανής

Για περισσότερα από 146 χρόνια, η Deutsche Bank ήταν η ενσάρκωση των γερμανικών αξιών: αξιόπιστη και σταθερή. Σήμερα, είναι αντιμέτωπη με την άβυσσο και εκείνοι που ξέρουν υποστηρίζουν πως η αγωνιώδης προσπάθεια που κατέβαλε κατά τη δεκαετία του 1990 να ενταχθεί στην παγκόσμια τραπεζική ελίτ άνοιξε στην πραγματικότητα το δρόμο για την πτώση.

 

Απληστία, επαρχιωτισμός, δειλία, επιθετικότητα χωρίς συγκεκριμένο στόχο, μανία, εγωισμός, ανωριμότητα, ψευδολογία, αδυναμία, ανικανότητα, υπερηφάνεια, αδεξιότητα, παρακμή, αλαζονεία, ανάγκη για θαυμασμό, αφέλεια: αυτοί είναι όροι που εξηγούν, σύμφωνα με αναλυτές την πτώση της Deutsche Bank κι αρκεί να επιλέξει κανείς ελεύθερα από τη λίστα και να βάλει τις λέξεις στη σειρά.

 

Το βέβαιο είναι πως η Τράπεζα, 146 χρόνια μετά την ίδρυσή της έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον κάθε είδους παρατηρητών, που την αντιμετωπίζουν υποτιμητικά αλλά ταυτόχρονα εξακολουθούν να ασχολούνται με την πορεία της. Όλοι οι όροι που αναφέρονται παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών οπότε και επιχειρείται προσέγγιση των αιτίων που οδήγησαν στην πτώση του μεγαλύτερου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος της Γερμανίας.

 

Το συμπέρασμα που προέκυψε από την ανάλυση στοιχείων, αναλύσεων ισολογισμών τραπεζών, χιλιάδων σελίδων αρχείων συνεδριάσεων είναι ότι η κατάρρευση της Deutsche Bank ήρθε ως αποτέλεσμα μιας μακράς αποτυχημένης ηγεσίας, με αποκορύφωμα την απώλεια ελέγχου κατά την περίοδο μεταξύ 1994 και 2012.

 

Το θέμα, αν εξετάσει κανείς λεπτομερώς τα λάθη των ηγετικών στελεχών που βρίσκονταν στο τιμόνι της Τράπεζας είναι τεράστιο και έχει πολλές πτυχές όσο και παράδοξα, τα οποία αναδεικνύονται φυσικά μετά την παρακμή του μεγάλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Ένα απ' αυτά, είναι όπως επισημαίνουν αναλυτές, το γεγονός ότι ακόμη κι αν η Deutsche Bank χάνει ραγδαία έδαφος, εξακολουθεί να θεωρείται ως ο μεγαλύτερος συστημικός κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία.

 

Επιπλέον, κάθε λεπτομέρεια όσον αφορά στη διαδοχή των εξελίξεων που οδήγησαν στην παρακμή είναι αμφιλεγόμενη, εν μέρει επειδή ο κόσμος της οικονομίας θεωρεί φυσιολογικό το να μην αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη για τίποτα. Όλοι φροντίζουν μόνο να σκιαγραφήσουν τον δικό τους ρόλο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, παρουσιάζοντας τις επιλογές τους ως (εξίσου) τις καλύτερες δυνατές για τη συγκεκριμένη συγκυρία.

 

Το γερμανικό στοιχείο της Deutsche Bank, η «γερμανικότητα» όπως σχηματικά αναφέρεται έπαιξε επίσης το ρόλο της. Κι αυτό είναι κάτι που έγινε ορατό από τη στιγμή που κατέστη δυνατόν να σβήσει, εξαιτίας ακριβώς της προσπάθειας των μάνατζερ της Τράπεζας να απελευθερωθούν από τη φήμη του γερμανικού επαρχιωτισμού, αψηφώντας τις συνέπειες.

 

Σήμερα, η αλήθεια είναι ο Deutsche Bank έχει εκπέσει. Το τι θα κάνει στο μέλλον εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και η διάσωσή της είναι κάτι που δεν μπορεί να προβλεφθεί. Σίγουρα όμως δεν θα είναι ποτέ ξανά αυτό που ήταν: ένα σύμβολο.

 

Κι ενώ μια τράπεζα χρειάζεται κανονικά, πρώτα απ' όλα μια ισχυρή εγχώρια αγορά, το όνομα της Deutsche Bank έχει ιδιαίτερη βαρύτητα σε ολόκληρο τον κόσμο. Το στερεότυπο των Γερμανών που είναι έντιμοι, αποτελεσματικοί και ικανοί είναι ζωντανό ακόμη και σήμερα, τόσο στην Ασία όσο και στην Αμερική. Κι αυτή ήταν μια εικόνα που η Τράπεζα συντηρούσε όταν η κινητικότητα μεταξύ Σιγκαπούρης και Λος Άντζελες, Κέιπ Τάουν και Πεκίνου έδινε τον προσανατολισμό των κινήσεών της και φυσικά όταν οι διεθνείς ελίτ μετρούσαν περισσότερο, στο σχεδιασμό της.

 

Τώρα, έστω κι αν ο Τζον Κράιαν, ο νέος διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας παρουσίασε μια απρόσμενα θετική τριμηνιαία έκθεση, εμφανίζοντας κέρδη 256 εκατομμύρια ευρώ ενώ οι αναλυτές ανέμεναν απώλειες 949 εκατομμύρια, οι αναλυτές αντιδρούν με νευρικότητα κι επιφυλακτικότητα.

 

Το βέβαιο είναι πως, απ' όποια αφετηρία κι αν ξεκινήσει κανείς την ανάλυσή του, θα δει ότι η καθοδική πορεία της Deutsche Bank δεν οφείλεται σε αστοχίες του χθες, σε κινήσεις που έγιναν το 2007 ή το 2008 αλλά είναι μια πορεία με την αφετηρία της να μας γυρίζει πίσω τουλάχιστον μία εικοσαετία.

 

Θέλετε να είστε ενήμεροι για όλες τις αναρτήσεις μας; Γραφτείτε στο newsletter του Politically, για να μαθαίνετε πρώτοι, πού πάνε τα πράγματα. Πατήστε εδώ, είναι εύκολο και γρήγορο...

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

 

«Η Τουρκία δεν είναι μόνο η Τουρκία»

Φιλόδοξος, αλλά μετ' εμποδίων ο δρόμος της Τερέζας Μέι

Η διά βίου εκπαίδευση, ακολουθεί τα χάλια της Παιδείας

Τα «κρυφά» μηνύματα του Συνεδρίου ΣΥΡΙΖΑ

Γιατί επελαύνει ο λαϊκισμός στην Ευρώπη

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©