Μπορεί να διαφυλαχθεί η ποιότητα του δημόσιου διαλόγου στο διαδίκτυο;

Δημοσιεύτηκε στις 09/10/2016 στην κατηγορία Πολιτισμός

της Κατερίνας Παναγιώτου

Μια πρόσφατη αστοχία του Βρετανού βουλευτή του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος Ukip στο Twitter, έφερε καταιγισμό σχολίων και τηρουμένων των αναλογιών του στοίχισε μια δημόσια διαπόμπευση για την ανακρίβεια επιστημονικού όρου που είχε χρησιμοποιήσει. Κυρίως όμως έφερε στην επικαιρότητα το θέμα της «τρομοκρατίας» της κοινωνικής δικτύωσης.

 

Μερικές μέρες αργότερα, το όλο θέμα είχε ξεχαστεί κι ήταν απλώς άλλη μια περαστική καταιγίδα στον μικρόκοσμο του Twitter. Η αλήθεια όμως πίσω από την καταιγίδα είναι ότι χάρις στο Διαδίκτυο η επικοινωνία, πολύ πέρα από τους κοινωνικούς κύκλους της πραγματικής μας ζωής, δεν ήταν ποτέ πιο εύκολη  αλλά ταυτόχρονα και η ποιότητα του δημόσιου διαλόγου δεν ήταν ποτέ πιο φτωχή. Κι αν το απλό παραστράτημα του Βρετανού βουλευτή ήταν ένα ενδεικτικό κρούσμα, ωχριά μπροστά στο διάχυτο ρεύμα του μυσογυνισμού, του ρατσισμού, της ομοφοβίας, του αντισημιτισμού και της ισλαμοφοβίας που σαρώνει καθημερινά τον διαδικτυακό κόσμο.

 

Τι είναι όμως αλήθεια εκείνο που απελευθερώνει τους εσωτερικούς μας δαίμονες όσον αφορά στην ον-λάιν ζωή μας. Προφανώς έχει γίνει ένα τεράστιο άλμα στην τεχνολογία για το οποίο ποτέ δεν προετοιμαστήκαμε κατάλληλα. Καθοριστικό ρόλο παίζει η δεδομένη αποστασιοποίηση, καθώς μπορεί δυνητικά να είμαστε σε σύνδεση με παραπάνω από τον μισό κόσμο αλλά αυτό το κάνουμε «ασφαλώς» πίσω από ένα πληκτρολόγιο. Τα πρόσωπα ή μάλλον οι άνθρωποι με τους οποίους αλληλεπιδρούμε, χάνονται εύκολα όσο ανεβαίνει ο ρυθμός της πληκτρολόγησης.

 

Κάποιοι εξηγούν πως δεν είναι τυχαίο που οι μεγάλες εφημερίδες ανά τον κόσμο κλειδώνουν τη δυνατότητα σχολιασμού. Αν και εν μέρει αυτό επιβάλλεται για οικονομικούς λόγους, είναι την ίδια στιγμή και μια εξασφάλιση για ένα μίνιμουμ ποιότητας του δημόσιου διαλόγου. Παράλληλα, λίγοι θα αμφισβητήσουν πως είναι καθαρτήρια η δράση εκτόνωσης της αγανάκτησής μας μέσα από σχόλια, που θα γίνουν αφορμή για επευφημίες από τους φίλους και οπαδούς και θα μας αποδώσουν «vibes» αυτοπεποίθησης και –γιατί όχι- ενίσχυσης των θέσεών μας.

 

Το φαινόμενο είναι ούτως ή άλλως περίπλοκο. Παρά το γεγονός ότι συχνά η ανωνυμία δέχεται πυρά επειδή υποβοηθά την τραχύτητα του διαδικτυακού λόγου –και αγένεια πείτε τη- εκτιμάται ότι ταυτόχρονα μπορεί να ενισχύσει τη συμμετοχή και τη διάθεση να διακινδυνεύσει κανείς την έκφραση τολμηρότερων απόψεων, κάτι που ανοίγει νέες ευκαιρίες για συζήτηση. Κατ’ επέκταση θα ήταν ιδανικό να μπορούμε να αποκαταστήσουμε τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στην ανοικτή και εποικοδομητική επιχειρηματολογία και την αντανάκλαση-αναπαραγωγή ευρέως αποδεκτών θέσεων και απόψεων, ακόμη και στην πιο ακραία μορφή τους. Οι απαντήσεις στους προβληματισμούς για κάποιου τύπου αυτορρύθμιση της επικοινωνίας μέσω Δικτύων είναι δύσκολες αλλά και πολλά υποσχόμενες.

 

Ένα από τα θεµελιώδη, συνταγµατικώς κατοχυρωµένα ανθρώπινα δικαιώµατα είναι αυτό της ελεύθερης επικοινωνίας, τόσο στη µαζική όσο και στην ιδιωτική έκφανσή του. Η προστασία της συγκεκριµένης ελευθερίας τίθεται, στη σηµερινή εποχή, σε νέα βάση, λόγω του ρόλου που διαδραµατίζει το ∆ιαδίκτυο αναφορικά µε την άσκησή της. Νέοι κίνδυνοι προσβολής της, αλλά και νέα µέσα αποτελεσµατικής διασφάλισής της αρχίζουν να αναφαίνονται και η νοµοθεσία σε εθνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο, καθώς και η νοµολογία σπεύδουν, µε όσο το δυνατόν ταχύτερους ρυθµούς, να προσαρµοστούν στις νέες εξελίξεις.

 

Αξίζει να σηµειωθεί πως σηµαντική για την επίτευξη του εν λόγω στόχου είναι η αυτορρύθµιση των κανόνων συµπεριφοράς και περιφρούρησης της ατοµικής ελευθερίας της επικοινωνίας στο ∆ιαδίκτυο από τους ίδιους τους χρήστες του, καθώς επίσης και η συνειδητοποίηση του ότι το µέσο αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί νοµοθετικά, όσο κάτι τέτοιο είναι δυνατόν, ως µία εξέλιξη των ήδη υπαρχόντων µέσων επικοινωνίας και όχι σαν κάτι εξολοκλήρου άγνωστο και διαφορετικό.

 

Είναι πολύ σηµαντικό, στο σηµείο αυτό, να αναφερθεί πως πέρα από την οποιασδήποτε µορφής ευθύνη του προσώπου που θίγει µε ορισµένο τρόπο τις ελευθερίες του συµµετέχοντος στη διαδικτυακή επικοινωνία, σηµαντική προσωπική ευθύνη φέρει και ο ίδιος ο χρήστης του ∆ιαδικτύου. Πιο συγκεκριµένα, ο άνθρωπος που, κατόπιν στάθµισης των συνθηκών, αποφασίζει να µπει στη διαδικασία συµµετοχής στην «αγορά» του Internet, αποφασίζει ταυτοχρόνως και την έκθεση ορισµένων εκφάνσεων της προσωπικότητάς του, καθώς και ορισµένων από τις ελευθερίες του στο µέσο αυτό. Εφόσον, στο πλαίσιο της µαζικής επικοινωνίας και εκµετάλλευσης των ευκολιών που προσφέρει το ∆ιαδίκτυο ως µέσο, ο χρήστης εκθέτει στην ηλεκτρονική δηµοσιότητα στοιχεία και δηµιουργήµατα της προσωπικότητάς του, αποδέχεται ουσιαστικά, εν µέρει ή εξ ολοκλήρου, και το ενδεχόµενο της χρήσης ή διάδοσής τους µέσα από την επικοινωνία σε διαδικτυακό επίπεδο.

 

Στην πραγµατικότητα, δηλαδή, γίνεται δεκτό πως οι χρήστες του Internet, κατά τη συµµετοχή τους στη διαδικτυακή επικοινωνία µαζικής µορφής, είτε τίθενται εκούσια ως προς ορισµένα ζητήµατα εκτός του πεδίου της δικαιικής προστασίας είτε αναλαµβάνουν την υποχρέωση της µη άσκησης των παρεχόµενων από το δίκαιο µέσων προστασίας σχετικά µε την χρήση από τρίτους, σε επίπεδο διαδικτυακής µαζικής επικοινωνίας, στοιχείων που οι ίδιοι θέτουν, εν γνώσει τους, στη διάθεση καθενός κατά τη διεξαγωγή της χρήσης.-

 

Θέλετε να είστε ενήμεροι για όλες τις αναρτήσεις μας; Γραφτείτε στο newsletter του Politically, για να μαθαίνετε πρώτοι, πού πάνε τα πράγματα. Πατήστε εδώ, είναι εύκολο και γρήγορο...

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Ποιους εξυπηρετεί η συζήτηση στη Βουλή για τη διαπλοκή;

Πιστεύετε στα αλήθεια ότι υπάρχει κοινωνικό κράτος;

Τεχνολογία και γεωπολιτική

Ο Νίκος Φίλης αλλοιώνει τη συζήτηση για τις σχέσεις κράτους-εκκλησίας

Νέα Δημοκρατία, μια σαραντάρα γεμάτη ρυτίδες

Γράψτε την άποψή σας

Ροή αναρτήσεων

Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος γράφει για την Αρχοντιά!

Η νέα γενιά αλλάζει τα πρότυπα, αλλάζει όλη την κοινωνία

Τέσσερα χρόνια αριστερά, τέσσερα χρόνια capital controls

Υπόθεση Novartis: Ζητούμενο η αξιοπρέπεια!

Το «οικονομικό πρόγραμμα- φάντασμα» του Αλέξη Τσίπρα

Και ξαφνικά, ο Τσίπρας κατηγορεί τον Μητσοτάκη για "προτίμηση στους φόρους"!

Ιμάμογλου, όπως λέμε Ερντογάν: Η οικονομία της Κωνσταντινούπολης, παράγει ηγέτες της Τουρκίας

Πρέπει να λυθεί ή όχι, ο «Γόρδιος Δεσμός» των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο;

Να πώς ο ΣΥΡΙΖΑ γονάτισε τη μεσαία τάξη...

Βρετανία: Δέκα υποψήφιοι πρωθυπουργοί, δέκα εκδοχές για το brexit!

Πρώτη φορά Αριστερά: Ποια οικονομία παραδίδει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας

Η Μέι τελείωσε, ο σεισμός του brexit συνεχίζεται...

Με το «παράλληλο νόμισμα», βαθαίνει το χάσμα Ρώμης- Βρυξελλών

ΡΕΥΜΑ: Μια Διακήρυξη για την Ευρώπη

Γάγγραινα...

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©