Κι όμως, ο Τσίπρας είναι αποφασισμένος να δώσει με αξιώσεις τη μάχη της οικονομίας

Δημοσιεύτηκε στις 08/09/2016 στην κατηγορία Φροντιστήριο

του Καλλικέλαδου

Η πολιτική αφέλεια είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να διαθέτει ένας πολιτικός ή ένα κόμμα. Κι είναι πολιτική αφέλεια εκείνου του κομματιού της αντιπολίτευσης, που θεωρεί ότι ο Τσίπρας έχει ρίξει «λευκή πετσέτα» στον τομέα της οικονομίας, όπου «οι αριθμοί δεν του βγαίνουν» και συνεπώς, κάνει κινήσεις αντιπερισπασμού (εκλογικός νόμος, προτάσεις Συνταγματικής αναθεώρησης, αλλαγές στην Παιδεία) για να διασώσει, δήθεν, ψήγματα της αριστερής του ταυτότητας, αφού (να μην ξεχνιόμαστε) το στοίχημα της οικονομίας «το έχει χάσει».

 

Η πραγματικότητα είναι ότι ο πρωθυπουργός όχι μόνο δεν έχει παραιτηθεί από την προσπάθεια οικονομικής βελτίωσης, αλλά αντίθετα προετοιμάζεται μεθοδικά και χωρίς αναστολές. Έχει ήδη εγκαταλείψει τις προηγούμενες αντιλήψεις του περί «κοινωνικής οικονομίας» κι άλλα ευτράπελα, κι έχει προσχωρήσει στην αντίληψη ότι μόνο οι άμεσες, ξένες επενδύσεις μπορούν να αναστρέψουν τη σημερινή παρακμιακή πορεία.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας θεωρεί το κινεζικό παράδειγμα (σοσιαλισμός στην πολιτική, καπιταλισμός στην οικονομία) ως το πλέον πρόσφορο και για την ελληνική οικονομία, γι αυτό και η πρόσφατη επίσκεψή του στο Πεκίνο αποτελεί για τον ίδιο turning point, ως προς τις επιδιώξεις του στο συγκεκριμένο τομέα.

 

Η νέα πλατφόρμα αυτές τις μέρες γίνεται πολιτικό κείμενο (ομιλία Τσίπρα ή μανιφέστο) που θα εγκριθεί από το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και πάνω σε αυτό το «νέο δόγμα» της οικονομίας θα στηριχθούν κι οι αλλαγές προσώπων στον επικείμενο ανασχηματισμό, ειδικά στα πόστα που μπορούν να ελκύσουν επενδύσεις: Τουρισμός, ναυτιλία, ενέργεια, υποδομές... Ο πρωθυπουργός ήδη πραγματοποιεί κατ’ ιδίαν συναντήσεις με επιφανείς οικονομικούς παράγοντες της χώρας οι οποίοι ποτέ, καμία σχέση δεν είχαν με τον ΣΥΡΙΖΑ.

 

Ο πιο σημαντικός παράγων που θα στηρίξει τη μάχη του Τσίπρα στο μέτωπο της οικονομίας, λένε στο Μαξίμου, είναι οι δανειστές! Η ως τώρα συνεργασία του πρωθυπουργού (στη μετά Βαρουφάκη περίοδο...) με τους πιστωτές μας, καταγράφεται ως αξιόπιστη, γι αυτό και οι Ευρωπαίοι με τους υπερατλαντικούς συμμάχους τους στηρίζουν εμφανώς την κυβέρνηση Τσίπρα, με δεδομένο ότι αξιολογούν θετικά τις δομικές παρεμβάσεις στον επιχειρηματικό κόσμο, ειδικά στον τραπεζικό τομέα και στον τομέα της ενημέρωσης.

 

Σε αυτό το πεδίο, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκει παράθυρα ευκαιρίας: Από τη μια μεριά επικαλείται στις συζητήσεις του με τους δανειστές την ομαλή, ως τώρα, συνεργασία τους (δηλαδή την έλλειψη αντιστάσεων εκ μέρους της Αθήνας...) κι από την άλλη μεγεθύνει και προβάλλει τα προβλήματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που ως τώρα δεν έχει δημοσιοποιήσει οικονομικό πρόγραμμα (κι όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι στη ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι εξαιρετικά γενικόλογος...), παράλληλα με την εσωστρέφεια που προκάλεσε η αρχική αμηχανία για το χειρισμό υποθέσεων όπως η γνωστή με τον τ. πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Α. Γεωργίου, που ο κυβερνητικός επικοινωνιακός μηχανισμός καλλιέργησε ως «άτυπη συμμαχία καραμανλικών με Τσίπρα», χωρίς η Νέα Δημοκρατία να καταφέρει να επιβάλει τη δική της ατζέντα.

 

Συγχρόνως η μικροπολιτική στην κεντροαριστερά, προσφέρει άλλο ένα παράθυρο ευκαιρίας στον Τσίπρα, καθώς το διαφαινόμενο ναυάγιο στις προσπάθειες πολιτικής ενοποίησης του χώρου, επιτρέπει στον πρωθυπουργό να αλιεύσει όχι μόνο πρόσωπα, αλλά ίσως και ολόκληρους χώρους. Επ’ αυτού, θα δούμε πολλά το σαββατοκύριακο, στη Σύνοδο των Σοσιαλιστών του ευρωπαϊκού νότου που γίνεται στην Αθήνα με οικοδεσπότη τον Αλέξη Τσίπρα.

 

Τι επιδιώκει στην οικονομία ο Τσίπρας με όλα αυτά; Πρώτον την είσοδο όσο περισσότερων ξένων επενδυτών γίνεται στην ελληνική αγορά και ειδικότερα σε επιχειρήσεις που έχουν προοπτικές ανάπτυξης, αλλά ο υπερβολικός δανεισμός δεν τους επιτρέπει να κάνουν πράξη αυτές τις προοπτικές. Αυτό θα σημάνει μεγάλη μείωση των κόκκινων δανείων στις τράπεζες και συγχρόνως, φρέσκο χρήμα στην αγορά. Δεύτερον, με την αλλαγή των διοικήσεων των τραπεζών δεν θα διευκολυνθεί μόνο η είσοδος νέων επενδυτών σε επιχειρήσεις με προοπτικές και υψηλό δανεισμό, αλλά συγχρόνως θα διευκολυνθεί και η αιτιολογημένη διαγραφή χρεών σε επιχειρήσεις με προοπτικές, την οποία άλλωστε προβλέπει το μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Τρίτον, είναι στα σκαριά νομοσχέδιο που προβλέπει δυνατότητα ανταλλαγής χρέους με μετοχικό κεφάλαιο στις επιχειρήσεις (κεφαλαιοποίηση δανείων κι έλεγχος της επιχείρησης από τους πιστωτές).

 

Βαρίδια σε αυτή την προσπάθεια είναι, φυσικά, η υψηλή φορολογία, οι δομικές στρεβλώσεις της αγοράς και η εξαιρετικά χαμηλή παραγωγική βάση της οικονομίας. Αυτά είναι τα πεδία που μια πολιτική δύναμη με εξουσία πρέπει να διορθώσει, ώστε η οικονομία μας να βγει από μια μακρά περίοδο παθογενειών, τις οποίες κρύβαμε κάτω από το χαλί της οικονομικής μεγέθυνσης που βασιζόταν στη ζήτηση με δανεικά.

 

Αυτά, ακόμα κι αν ήθελε ο Αλέξης Τσίπρας να τα διορθώσει, αδυνατεί πρώτον διότι οι παρεμβάσεις απαιτούν ολοκληρωμένο σχέδιο, ριζοσπαστικές λύσεις και χρονικό ορίζοντα (τίποτα από τα τρία δεν διαθέτει η σημερινή κυβέρνηση) και δεύτερον διότι οι δυνάμεις που αντιτίθενται σφοδρά σε μια τέτοια πολιτική, παραμένουν κυρίαρχες στον ΣΥΡΙΖΑ.

 

Τούτων δοθέντων, ο Τσίπρας προσπαθεί να κάνει όσες αλλαγές μπορεί, στηριγμένος σε ευρύ κύκλο συμμαχιών εντός κι εκτός Ελλάδας. Το παιχνίδι το παίζει μόνος του με έναν στενότατο κύκλο συνεργατών, ερήμην του ΣΥΡΙΖΑ και πολύ περισσότερο των ΑΝΕΛ. Παρά ταύτα, είναι πιθανό οι παρεμβάσεις αυτές να αποδώσουν και (συγκυριακά) η οικονομία να εμφανίσει σημεία βελτίωσης. Τότε ο Τσίπρας θα προσφύγει αιφνιδιαστικά σε εκλογές, την ώρα που η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίζει να... θυμίζει στους πολίτες τι έλεγε ο σημερινός πρωθυπουργός πριν από ένα, δυο ή πέντε χρόνια... Η πολιτική αφέλεια είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να διαθέτει ένας πολιτικός ή ένα κόμμα!

 

Θέλετε να είστε ενήμεροι για όλες τις αναρτήσεις μας; Γραφτείτε στο newsletter του Politically, για να μαθαίνετε πρώτοι, πού πάνε τα πράγματα. Πατήστε εδώ, είναι εύκολο και γρήγορο...

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πρόκληση για την Ανοικτή Κοινωνία, η ικανοποίηση των νέων αναγκών του ανθρώπου

Τα κρυφά μηνύματα της πρώτης δημοσκόπησης μετά το καλοκαίρι

Δημοκρατία και καπιταλισμός: Κι αν δεν αποφευχθεί η μετωπική σύγκρουση;

 

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©