Η Ωραία Κοιμωμένη...

Δημοσιεύτηκε στις 05/09/2016 στην κατηγορία Κληρονομιά

Του Καλλικέλαδου
Η χώρα βρίσκεται στον έβδομο χρόνο μιας πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, η οποία είναι προφανές πως έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ειδικά η σημερινή, ανερμάτιστη κυβέρνηση, αφού μας έστειλε στην άκρη του γκρεμού πριν από 13 μήνες, έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια να βελτιώσει την οικονομική κατάσταση των πολιτών. Το μόνο που κάνει είναι να «στήνει» το δικό της καθεστώς, μια με τις τηλεοπτικές άδειες, μια με την πλήρη αποδόμηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, μια με την επαναφορά των «αιωνίων» φοιτητών στα Πανεπιστήμια, μια με τη μεθοδευμένη ακυβερνησία του νέου εκλογικού συστήματος, μια με τις θεσμικές μπαλωθιές περί τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Με μια λέξη, καταστροφή.

Κι η αντιπολίτευση; Τι κάνει η αντιπολίτευση; Η μεν άλλοτε κραταιά κεντροαριστερά συνεχίζει να καλλιεργεί την «περί όνου σκιάς» εσωστρέφεια, μακριά από τις ανάγκες των πολιτών. Η δε Νέα Δημοκρατία δείχνει ανήμπορη, αδύναμη, και –το κυριότερο- απρόθυμη να επιχειρήσει να αναστρέψει την απόλυτα παρακμιακή πορεία της χώρας, με την ευγενική χορηγία των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.

Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, είχε μιλήσει στους πολίτες για τις «111 μέρες δημιουργικής ανανέωσης της Νέας Δημοκρατίας» και μάλιστα είχε αρθρογραφήσει σχετικά. Υποστήριξε τότε, ότι μέχρι το Πάσχα του 2016, η Νέα Δημοκρατία «θα είναι σε θέση να υλοποιήσει ένα αποτελεσματικό σχέδιο ανάπτυξης για την Ελλάδα, μειώνοντας σταδιακά τους φόρους, ενισχύοντας την υγιή επιχειρηματικότητα, δημιουργώντας χιλιάδες ποιοτικές θέσεις εργασίας και αποκαθιστώντας το διεθνές κύρος της χώρας...».

Σήμερα, σχεδόν οκτώ μήνες μετά την ανάληψη της ηγεσίας από τον κ. Μητσοτάκη, και μετά το πρώτο διάστημα της ευφορίας για την πραγματική πολιτική ανατροπή την οποία πέτυχε, κι έτσι εξελέγη στην προεδρία του κόμματος αυτού, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζει την εικόνα κομπάρσου στην πολιτική σκηνή. Συντηρεί, βεβαίως, μια δημοσκοπική υπεροχή έναντι του πλήρως απαξιωμένου ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ας μην ξεχνάμε ότι απαρνήθηκε το σύνολο του προγράμματός του ενώπιον των πολιτών. Η δημοσκοπική υπεροχή, όμως, της Νέας Δημοκρατίας οφείλεται κυρίως στην υψηλή της συσπείρωση –έναντι της χαμηλής του κυβερνώντος κόμματος- και σε καμία περίπτωση δεν οφείλεται στην προσέλευση στις τάξεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης των πολιτών που έχουν απογοητευθεί από τα έργα και τις ημέρες της παρέας του κ. Τσίπρα.

Η Νέα Δημοκρατία ακόμα συγγράφει το κυβερνητικό της πρόγραμμα. Δεν έχει εξηγήσει, όμως, τι σημαίνει ένα κυβερνητικό πρόγραμμα τον καιρό της επιτήρησης από τους δανειστές, τι περιθώρια απόκλισης από τις ντιρεκτίβες των πιστωτών έχει ή θα διεκδικήσει και για ποιους ακριβώς λόγους αυτά τα περιθώρια θα μας πάνε κοντύτερα στην έξοδο από την κρίση κι όχι μακρύτερα, όπως συνέβη έως τώρα. Δηλαδή, μια σειρά τεχνοκρατικών εξαγγελιών, γραμμένων επί χάρτου και in vitro, μόνο και μόνο για να ισχυριστεί ότι «έχει πρόγραμμα», αυτό είναι όλο κι όλο που έχει να προσφέρει στους πολίτες η ΝΔ;

Περαιτέρω, το κόμμα αυτό της κεντροδεξιάς, υπό τη νέα του ηγεσία, άλλαξε το καταστατικό του στο συνέδριο της άνοιξης. Περιορίστηκε, δηλαδή, σε μια γραφειοκρατικού τύπου μεταβολή, χωρίς να αλλάξει ούτε στο παραμικρό η ουσία της πολιτικής μάχης, χωρίς δηλαδή να επιδιωχθεί μια νέου τύπου παραγωγή στελεχών τοπικά, με αξιολόγηση, λογοδοσία, στοχοθεσία και στη συνέχεια προαγωγή τους σε υψηλότερες ή κεντρικές κομματικές θέσεις. Επ’ αυτού η Νέα Δημοκρατία δεν έχει αλλάξει καθόλου, μα καθόλου, από την εποχή που αδυνατούσε ακόμα και εσωκομματικές εκλογές να διενεργήσει. Και δεν έχει αλλάξει, για έναν πολύ απλό, πολύ εύλογο, πολύ προφανή και άκρως πολιτικό λόγο: Διότι δεν έχει επιχειρήσει να επικοινωνήσει πραγματικά, άμεσα, πρωτογενώς με την ελληνική κοινωνία. Περιορίζεται σε μια διοχέτευση κομματικής παπαγαλίας στα μεσαία και κατώτερα κομματικά στελέχη, η οποία δεν άγγιξε ποτέ, ούτε τώρα αγγίζει, τις αγωνίες και τις προδοκίες της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Η σχέση των κεντρικών στελεχών- βαρόνων του κόμματος με την πολιτική και κοινωνική βάση της κεντροδεξιάς ήταν και παραμένει για πολλά χρόνια προβληματική. Κι αν δεν επικοινωνείς με την κοινωνική σου βάση, δεν μπορείς να αγρεύσεις στελέχη. Κι έτσι, μένεις με τα ίδια φθαρμένα πρόσωπα, για τα οποία το μόνο που μετρά είναι η δική τους παραμονή στο κλειστό κλαμπ των προνομιούχων πολιτικών (μια συνήθεια που έχει γίνει δεύτερη φύση στη ΝΔ, ενός κόμματος που έχει γίνει -σε απεχθώς μεγάλο βαθμό- οικογενειακή υπόθεση από τον πατέρα στο γιο ή την κόρη κι από εκεί στον εγγονό κλπ), δηλαδή  αυτών που οδηγούν επί πολλά χρόνια, σταθερά και ίσως αναπόδραστα, τη Νέα Δημοκρατία στην πολιτική ανυποληψία.

Φυσικά, στις τάξεις αυτού του κόμματος, υπάρχουν ακόμα χιλιάδες Ελληνίδες κι Έλληνες που εμφορούνται από αγνό πατριωτισμό, που θέλουν να προσφέρουν στον τόπο τους και στις γενιές οι οποίες ακολουθούν, που αγωνιούν για το μέλλον της Ελλάδας. Φάνηκε αυτό και στον αριθμό των πολιτών που προσήλθαν στις κομματικές κάλπες για την εκλογή του κ. Μητσοτάκη. Όλοι αυτοί οι πολίτες, όμως, χρειάζονται πολλά παραπάνω από ένα άλλο καταστατικό, ή μια τεχνοκρατική στελέχωση δυο- τριών γραμματειών της Νέας Δημοκρατίας. Χρειάζονται ένα πολιτικό όραμα, γνήσια λαϊκό, αποδεδειγμένα ρεαλιστικό και σίγουρα ριζοσπαστικό, που να τους συνεπάρει, να τους εμπνεύσει και να τους κάνει πομπούς του μηνύματος σε ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

«Εγγυώμαι ότι σε 111 μέρες μετά τη 10η Ιανουαρίου, δηλαδή το Πάσχα του 2016, η Νέα Δημοκρατία θα έχει ανασυγκροτηθεί από την αρχή. Θα είμαστε ένα ανοιχτό, δυναμικό, σύγχρονο, ευρωπαϊκό κόμα, έτοιμο να αναλάβει τις τύχες της Ελλάδας στην πιο δύσκολη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της» έγραφε ο Κυριάκος Μητσοτάκης λίγο πριν εκλεγεί πρόεδρος.

Σήμερα η Νέα Δημοκρατία παρακολουθεί ανήμπορη την επέλαση του αριστερού εξισωτισμού σε όλες τις εκφάνσεις της Παιδείας, στέκεται αμήχανη ενώπιον μιας ασύνδετης, ασυνάρτητης και ευκαιριακής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για Συνταγματική Αναθεώρηση, διχάζεται βαθιά μόνο και μόνο με την αναψηλάφηση της υπόθεσης «ΕΛΣΤΑΤ- Γεωργίου», συγχύζεται και παλινδρομεί στην υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών και, το πιο καταθλιπτικό, παραμένει ένα κόμμα που σε όλες τις μετρήσεις, χωρίς εξαίρεση, δείχνει ότι εκφράζει τα πιο γηρασμένα και αντιπαραγωγικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Δείχνει, δηλαδή, ότι ο μόνος παράγων που μπορεί να της εξασφαλίσει για λίγα ακόμα χρόνια μια παρουσία στην πολιτική σκηνή, είναι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής των Ελλήνων.

Φαίνεται ότι στη Νέα Δημοκρατία, κανείς από τους εκατοντάδες «πρίγκηπες» που τα τελευταία χρόνια κληρονομούν τα κομματικά φέουδα και τα συνακόλουθα προνόμια των γονέων τους, δεν έχει το ανάστημα που θα του επιτρέψει να φτάσει το «φέρετρο» της Ωραίας Κοιμωμένης του παραμυθιού, και να της δώσει το φιλί της ζωής.

Μάλλον κανείς...
 

 

Θέλετε να είστε ενήμεροι για όλες τις αναρτήσεις μας; Γραφτείτε στο newsletter του Politically, για να μαθαίνετε πρώτοι, πού πάνε τα πράγματα. Πατήστε εδώ, είναι εύκολο και γρήγορο...

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Με σκληρή ατζέντα ο Ζιπέ διεκδικεί τα Ηλύσια Πεδία

Οι νέοι πόλεμοι του μέλλοντος, με τους οποίους η Ελλάδα δεν ασχολείται...

Τελικά «βλέπει εκλογές ο Τσίπρας» ή δεν βλέπει;

Αριστερά σημαίνει ισότητα στη φτώχεια

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©