Πρέπει να λυθεί ή όχι, ο «Γόρδιος Δεσμός» των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο;

Δημοσιεύτηκε στις 23/06/2019 στην κατηγορία Τάσεις

του Διαμαντή Σεϊτανίδη

 

Η εκτίμηση του μεγέθους και ακολούθως η αξιοποίηση των κοιτασμάτων στην ανατολική Μεσόγειο έχει εξελιχθεί ως μια από τις μείζονες μεταβλητές του διεθνούς οικονομικού παιχνιδιού, καθώς σε αυτές τις παρτίδες σκάκι εμπλέκονται πολλοί παίκτες, ανάμεσα στους οποίους είναι κράτη, μεγάλες εταιρείες, διεθνή διακρατικά συμφέροντα, επιχειρηματικές συμφωνίες, αλλαγή των δομών στη λειτουργία των οικονομιών της περιοχής, κι η οποία παράγει ανατροπές, επιχειρηματικούς κινδύνους και νέες απειλές ακόμα και για συρράξεις.

 

Ο σχετικός διάλογος εξελίχθηκε εξαρχής ανάποδα: Πριν ακόμα υπάρξει μια γενικά παραδεκτή εκτίμηση του συνολικού μεγέθους των κοιτασμάτων, η συζήτηση επικεντρώθηκε στον τρόπο διανομής τους. Οι ως τώρα εντοπισμένοι υδρογονάνθρακες βρίσκονται μεταξύ Κύπρου, Ισραήλ κι Αιγύπτου, με περισσότερους κοντύτερα στην τελευταία.

 

Ωστόσο, το θέμα δεν είναι απλώς γεωγραφικό. Αντίθετα, σε αυτό εμπλέκονται διεθνείς δυνάμεις, όπως δείχνει η παρουσία της εμβληματικής αμερικανικής εταιρείας ExxonMobil και μάλιστα από την περίοδο που υπουργός Εξωτερικών στις ΗΠΑ ήταν ακόμα ο ιθύνων νους της εταιρείας, Ρεξ Τίλερσον.

 

Η αξιοποίηση των κοιτασμάτων, ωστόσο, σκιάζεται από δυο φανερές διαμάχες μεταξύ κρατών της περιοχής: Το Ισραήλ με τον Λίβανο είναι η μία, και η Τουρκία με την Κύπρο η άλλη, με την αυτονόητη εμπλοκή και της Ελλάδας στη δεύτερη. Από την άλλη μεριά, διευκολύνεται μια “δύσκολη ενεργειακή σχέση”, όπως η μέχρι τώρα σημαντική εξάρτηση του Ισραήλ από το φυσικό άεριο της Αιγύπτου.

 

 

Κράτη εναντίον εταιρειών

 

Κάπου εδώ, οι πολλοί παίκτες στην ενεργειακή σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, αρχίζουν να δημιουργούν προβλήματα. Η σχεδιαζόμενη ενεργειακή αυτάρκεια του Ισραήλ από τα κοιτάσματα (κυρίως τα Ταμάρ και Λεβιάθαν) προσκρούει στη διαμάχη μιας εταιρείας με μια κυβέρνηση: Οι διαφορετικές στοχεύσεις της κοινοπραξίας υπό τη Noble Energy και της κυβέρνησης Νετανιάχου είχαν αφήσει αρκετό καιρό, ανεκμετάλλευτο το κοίτασμα Λεβιάθαν.

 

Παράλληλα, η ιταλική εταιρεία Eni, που πρωταγωνίστηκσε στην ανακάλυψη κοιτασμάτων, κυρίως κοντά στην Αίγυπτο, όταν αντελήφθη ότι υπήρχε ένας παράγων που θα της δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα, βγήκε από το κάδρο. Ο παράγων δεν ήταν μια ανταγωνιστική εταιρεία, ούτε ένα consortium. Ήταν ένα κράτος, η Τουρκία, που εξαρχής θέλησε να κάνει σαφές ότι η απάντηση στο αρχικό ερώτημα “πώς θα διανεμηθούν οι πόροι” δεν θα μπορούσε να μην περιέχει το λήμμα “Τουρκία”.

 

Exxon Mobil με “πλάτες” στην Ουάσινγκτον, Noble εναντίον Ισραήλ και Τουρκία εναντίον Eni, είναι τρία παραδείγματα που δείχνουν τον “Γόρδιο Δεσμό” ο οποίος ανεπαισθήτως δημιουργείται στην ανατολική Μεσόγειο.

 

Σε αυτό το πλαίσιο, κινητοποιήθηκε -όχι πολύ γρήγορα…- και η Αθήνα, σε μια προσπάθεια συμμετοχής της στο διαφαινόμενο “πάρτι” με τα κοιτάσματα της περιοχής. Η χώρα μας επενδύει σε πολλά επίπεδα, αλλά βλέπει ότι μπορεί να ωφεληθεί κυρίως από τη διέλευση μέσω των εδαφών μας του αγωγού μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (EastMed) προς την υπόλοιπη Ευρώπη.

 

Όσο η υπόθεση “κοιτάσματα στην Αν. Μεσόγειο” γινόταν πιο ελκυστική, τόσο τα εμπλεκόμενα μερη άρχισαν να προσπαθούν να βελτιώσουν τη θέση τους: Για παράδειγμα, ο Λίβανος έκανε μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού του νομοθετικού του πλαισίου που θα επέτρεπε στη χώρα να επωφεληθεί από τις εξελίξεις, πέραν των δεδομένων σχέσεών της με το Ισραήλ.

 

Αντίθετα, ο άξων Ελλάδας- Κύπρου, δεν φαίνεται ως τώρα να έχει εκπονήσει μια ρεαλιστική και με προοπτικές επικράτησης στρατηγική έναντι του ερωτήματος: “είναι οικονομικά βιώσιμη η εξόρυξη υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο χωρίς την Τουρκία;”. Το παράδειγμα της Eni, είναι χαρακτηριστικό.

 

Ίσως, τελικά το πραγματικό ερώτημα είναι “ποιοι παίκτες ωφελούνται από τον σφικτό Γόρδιο Δεσμό των κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, και ποιοι θα ήθελαν να τον λύσουν με κάθε τρόπο;”. Και σε αυτό το ερώτημα, όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, χώρες και εταιρείες, πρέπει να έχουν καθαρή θέση…

Γράψτε την άποψή σας

Ροή αναρτήσεων

Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος γράφει για την Αρχοντιά!

Η νέα γενιά αλλάζει τα πρότυπα, αλλάζει όλη την κοινωνία

Τέσσερα χρόνια αριστερά, τέσσερα χρόνια capital controls

Υπόθεση Novartis: Ζητούμενο η αξιοπρέπεια!

Το «οικονομικό πρόγραμμα- φάντασμα» του Αλέξη Τσίπρα

Και ξαφνικά, ο Τσίπρας κατηγορεί τον Μητσοτάκη για "προτίμηση στους φόρους"!

Ιμάμογλου, όπως λέμε Ερντογάν: Η οικονομία της Κωνσταντινούπολης, παράγει ηγέτες της Τουρκίας

Πρέπει να λυθεί ή όχι, ο «Γόρδιος Δεσμός» των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο;

Να πώς ο ΣΥΡΙΖΑ γονάτισε τη μεσαία τάξη...

Βρετανία: Δέκα υποψήφιοι πρωθυπουργοί, δέκα εκδοχές για το brexit!

Πρώτη φορά Αριστερά: Ποια οικονομία παραδίδει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας

Η Μέι τελείωσε, ο σεισμός του brexit συνεχίζεται...

Με το «παράλληλο νόμισμα», βαθαίνει το χάσμα Ρώμης- Βρυξελλών

ΡΕΥΜΑ: Μια Διακήρυξη για την Ευρώπη

Γάγγραινα...

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©