Brexit: Πολύ κακό για το τίποτα...

Δημοσιεύτηκε στις 08/05/2019 στην κατηγορία Ευρώπη

του Χάρη Οικονομόπουλου (*)

 

Το Brexit, η διαδικασία δηλαδή της «αποχώρησης» του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαΐκή Ένωση παραμένει μία ενεργή και απρόβλεπτη διαδικασία που έχει προκαλέσει και προκαλεί κολοσσιαίες και ανυπολόγιστες ζημιές σε δεκάδες εκατομμυρίων Ευρωπαίων, Βρετανών και άλλων προσώπων και εταιρειών. Η δε επικείμενη διεξαγωγή των Ευρωεκλογών στο Ηνωμένο Βασίλειο, εφόσον το κοινοβουλευτικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η Βρετανή πρωθυπουργός και οι κοινοβουλευτικοί αντιπρόσωποι του λαού του Η.Β. δεν λυθεί πριν την 26η Μαΐου, θα μπορούσε να αποτελέσει έναν νέο δημοψήφισμα. Προϋπόθεση, βέβαια, για κάτι τέτοιο είναι οι υποψήφιοι που θα συμμετάσχουν στο Η.Β. στις ευρωεκλογές – οι σχετικές λίστες είναι ήδη έτοιμες - να λάβουν καθαρή θέση υπέρ ή κατά της παραμονής της χώρας στην Ε.Ε.

Τυχόν υπερψήφιση υποψηφίων με ξεκάθαρη θέση υπέρ της παραμονής του Η.Β. στην Ε.Ε. θα μπορούσε να υποκαταστήσει ένα, ούτως ή άλλως, συμβουλευτικό κατά χαρακτήρα νέο δημοψήφισμα δεσμεύοντας κυβέρνηση και αντιπολίτευση στην ανάκληση της δήλωσης του «Άρθρου 50» και συμβάλλοντας στην αποτροπή της μεγαλύτερης και, μέχρι στιγμής, πλέον επικίνδυνης πολιτικής ανοησίας στην μεταπολεμική Ευρώπη.

Για όσους από τους αναγνώστες των Επικαίρων δεν έχουν διαβάσει το ιστορικό βιβλίο «The Guns of August», στο οποίο η συγγραφέας καταγράφει το πώς τον τελευταίο μήνα πριν το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και ενώ όλοι οι ηγέτες των Μεγάλων, τότε, Δυνάμεων, ενώ έβλεπαν τι θα επακολουθούσε, παρά τις προσπάθειές τους να αποφύγουν τον πόλεμο το μόνο που πέτυχαν ήταν να τον επισπεύσουν, θα ήταν χρήσιμο να θυμίσουμε: 1) πώς το Brexit έγινε από απειλή απόφαση, 2) ποια η εσωτερική διάστασή του στο H.B., 3) ποια η εξωτερική του διάσταση και 4) ποιές οι, μέχρι στιγμής, ορατές συνέπειες ενός πλήρως άτακτου και ενός ολιγότερου άτακτου Brexit:

 

  1. 1.

  2. To Brexit είναι η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαΐκή Ένωση. Το κατά πόσο ένα από τα βαθύτερα αίτια ψυχολογικής αποστροφής κάποιων πλέον ηλικιωμένων εκ των αποδεδειγμένα παραπλανηθέντων Βρετανών ψηφοφόρων που έκριναν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος υπερ του “Leave” ήταν το επανειλημμένο βέτο που προέβαλε ο Γάλλος πρωθυπουργός Στρατηγός Ντε Γκωλ για την είσοδο της χώρας στην Ε.Ε. με τον «γεωγραφικό προσδιορισμό» Μεγάλη Βρετανία, είναι, πλέον, αδιάφορο. Μετά την, τυχόν, αποχώρησή του, το Η.Β. θα θεωρείται έναντι των υπολοίπων χωρών μελών ως «τρίτη χώρα» - είτε όπως η Νορβηγία, είτε όπως η Λιβύη, είτε ως ό,τι ενδιάμεσο συμφωνηθεί - το ίδιο δε θα ισχύει και για τις χώρες αυτές ως προς το Η.Β. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόφαση για το Brexit οφείλεται στην εμμονή του τότε Βρετανού πρωθυπουργού Κάμερον να θέσει το ζήτημα της παραμονής ή μη του Η.Β. στην Ε.Ε. στην συμβουλευτική κρίση των συμπολιτών του για λόγους «συνέπειάς του» σε μία προεκλογική του διακήρυξη, με ό,τι αυτό μπορεί να θυμίζει σε εμάς τους Έλληνες. Ο ως άνω πολιτικός, με την επιλογή του αυτή, παρότι τελικά κέρδισε τις εκλογές και παρότι η Ε.Ε αποδέχθηκε τα αιτήματα της Βρετανικής κυβέρνησης στην συντριπτική τους πλειοψηφία, απέδειξε για μία ακόμα φορά πόσο επικίνδυνοι για τους πολίτες μπορούν να αποδειχθούν κατ’ επάγγελμα πολιτικοί.

  3.  

  4. 2.

  5. Η εσωτερική διάσταση του Brexit καταδεικνύει τον διχασμό των πολιτών του Η.Β. απέναντι στη συγκεκριμένη απόφαση. Η κυριότερη διάσταση εντοπίζεται μεταξύ των νεότερων και πλέον μορφωμένων ή οικονομικά δραστήριων Βρετανών, ιδιαίτερα των μεγάλων αστικών και οικονομικών κέντρων, οι οποίοι ψήφισαν υπέρ της παραμονής, έναντι των πλέον ηλικιωμένων και εκτός αστικών και οικονομικών κέντρων συμπολιτών τους που, ψηφίζοντας “LEAVE”, βρήκαν την ευκαιρία να εκδηλώσουν την δυσαρέσκειά τους για διάφορες πολιτικές επιλογές με μία, ιδιαίτερα γνωστή σε εμάς τους Έλληνες, «σιχτίρ ψήφο». Θεσμικά σημαντικές διαστάσεις μεταξύ των υποστηρικτών του LEAVE και αντιθέτων του STAY εντοπίζονται τόσο στους κόλπους των δύο κυριοτέρων κοινοβουλευτικών κομμάτων, όσο και στους πολίτες της Σκωτίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. Οι μεν Σκωτσέζοι θεωρούσαν και θεωρούν τον τόπο τους περισσότερο ως τμήμα της ηπειρωτικής Ευρώπης παρά ως Βρετανική κτήση, οι δε Ιρλανδοί αντιλαμβάνονται στο πλαίσιο του «Backstop» ότι η επαναφορά χερσαίων συνόρων και ο διαχωρισμός της Ιρλανδίας σε Βόρεια και Νότια μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για την ειρήνη. Καθώς θυμούνται ότι η ειρήνευση στην περιοχή οφείλεται στην κατάργηση των συνόρων που επέφερε η είσοδος του Η.Β. και της Ιρλανδίας στην Ε.Ε. και στο μέτρο που αυτή συνέβαλε, εικοσιπέντε χρόνια μετά την εισδοχή της χώρας στην Ε.Ε., στη «Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής» (10.4.1998) και τη, μέχρι σήμερα, λύση ενός προβλήματος που κόστισε ακριβά στα δύο γειτονικά και, κατά καιρούς όχι και τόσο φίλα μεταξύ τους, κράτη. Στο σημείο αυτό και για την καλύτερη κατανόηση του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει η Βρετανή πρωθυπουργός αξίζει να προστεθεί ότι ο κρίσιμος κυβερνητικός εταίρος του κυβερνώντος κόμματος, το «Κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας», δεν επιθυμεί το Brexit κατά κανένα τρόπο.

  6.  

  7. 3.

  8. ΄Οσο αφορά τις εξωτερικές συνέπειες, ων ουκ έστι αριθμός, το Η.Β., σε περίπτωση εξόδου, θα πρέπει να ολοκληρώσει σειρά διακρατικών συμφωνιών τόσο με τις χώρες – μέλη της Ε.Ε. όσο και με τρίτες χώρες με τις οποίες η Ε.Ε. έχει συμβληθεί, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τον κίνδυνο που δημιουργείται από μία επικείμενη αποχώρησή του για το καθεστώς πάλαι ποτέ Βρετανικών αποικιών στην Ε.Ε. όπως οι βάσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία και στο Γιβραλτάρ. Ενδεχόμενη αποχώρηση του Η.Β. από την Ε.Ε. θα αποτελέσει σημαντικό πλήγμα στην πολιτική για τον «Ευρωστρατό» καθώς το Η.Β. διαθέτει τις πλέον αξιόμαχες και εξοπλισμένες εθνικές ένοπλες δυνάμεις στην, μέχρι στιγμής, Ενωμένη Ευρώπη.

  9.  

  10. 4.

  11. Οι συνέπειες ενός Brexit, συντεταγμένου ή ασύντακτου, παραμένουν εν πολλοίς αμελέτητες. Αυτή ήταν, άλλωστε, μία από τις μεγαλύτερες απάτες των υποστηρικτών του LEAVE ως προς τους ψηφοφόρους του βρετανικού δημοψηφίσματος του καλοκαιριού του 2016. Καθώς ο χώρος και ο σκοπός του παρόντος άρθρου δεν επαρκούν ούτε καν για μία περιληπτική αναφορά τους, αρκεί να σκεφτεί κανείς πόσο σημαντικό θα είναι για την καθημερινότητα ευρωπαίων και βρετανών πολιτών πλήθος ρυθμίσεων μεταξύ, πλέον, τρίτων χωρών που θα αφορούν από τη διέλευση των συνόρων, την ανάγκη ή μη λήψης visa, τους Ευρωπαίους σπουδαστές στο Η.Β. και τις οικογένειές τους, του Βρετανούς συνταξιούχους που επέλεξαν να ζήσουν ως ευρωπαίοι πολίτες σε κατά τι θερμότερες περιοχές της Ε.Ε. και τις συντάξεις τους, τη διακίνηση προΐόντων και υπηρεσιών κ.ο.κ. Σκεφθείτε, ως ελάχιστο παράδειγμα, την αναστάτωση που θα επικρατήσει σχετικά με τις πτήσεις της British Airways, τη διέλευσή της από αλλοδαπό, πλέον, εναέριο χώρο προς τους εντός Ε.Ε. προορισμούς της και τις διμερείς συμφωνίες που θα πρέπει να πραγματοποιηθούν, επανενεργοποιηθούν και/ή επικαιροποιηθούν για την συνέχισή τους. Και όλα αυτά «Μuch Ado About Nothing», παραφράζοντας τον Sir William Shakespeare 420 χρόνια μετά το ομώνυμο έργο του.

Πριν από λίγες ημέρες το Ανώτατο Δικαστήριο της Ελβετικής Ομοσπονδίας ακύρωσε, για πρώτη φορά μετά από 300 περίπου δημοψηφίσματα που έχουν πραγματοποιηθεί από το 1848, το αποτέλεσμα δημοψηφίσματος στο οποίο, με πλειοψηφία 50,20% έναντι 49,80%, οι Ελβετοί απέρριψαν προτεινόμενη φορολογική εξομοίωση των εγγάμων ζευγαριών με τους άγαμους φορολογούμενους. Ο λόγος της ακύρωσης ήταν η αποδεδειγμένη παραπληροφόρηση του εκλογικού σώματος καθώς η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, η οποία είχε ανακοινώσει πριν την διεξαγωγή του ότι το μέτρο αφορούσε 80.000 οικογένειες, παραδέχθηκε αργότερα ότι, εν τέλει, αφορούσε υπερπενταπλάσιες. Θα ήταν ευχής έργο το Βρετανικό Νομικό Σύστημα, το οποίο θεωρεί εαυτόν, δικαιολογημένα εν πολλοίς, πλέον προηγμένο του αντίστοιχου ηπειρωτικού Ευρωπαΐκου τέτοιου, να παραδειγματιζόταν από την κρίση των Ελβετών δικαστών και να είχε διαγνώσει έγκαιρα τις συνέπειες της παραπληροφόρησης των Βρετανών από τους κ.κ. Boris Johnson, Nigel Farange και τους ομοίους τους. Kαθώς δεν το έπραξε, το βάρος παραμένει στους ώμους των Βρετανών, κυρίως, πολιτών, οι οποίοι άλλωστε πληρώνουν ήδη, όπως συνηθίζεται, μαζί με όλους εμάς, όχι μόνο το «μάρμαρο» των αποφάσεων τέτοιων «ηγετών» αλλά και την αφωνία, όταν έπρεπε, όλων όσων ενώ έβλεπαν τη ζημιά που θα προκαλούσε μια τέτοια εξέλιξη, επέλεξαν να απόσχουν. Παριστάνοντας τους πολιτικούς και τους δημόσιους υπάλληλους ενώ διοικούσαν επιχειρηματικούς κολοσσούς που σήμερα, λόγω αυτής της αδράνειας στο όνομα ενός κακώς νοούμενου «political correctness» τους, παραπαίουν.

 

(*) τ. Έλληνας Πρόεδρος, Ελληνοβρετανικό Επιμελητήριο (2010-2017) - τ. Πρόεδρος της Ένωσης Διμερών Επιμελητηρίων Ελλάδας και χωρών μελών της Ε.Ε. (2015)

 

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©