Πότε οι πολιτικοί μας θα αποδεχθούν την πραγματικότητα της ισλαμικής τρομοκρατίας;

Δημοσιεύτηκε στις 04/08/2016 στην κατηγορία Φροντιστήριο

Απόδοση στην ελληνική γλώσσα από τον συνεργάτη μας Γουίνστον Σμιθ, του άρθρου του Douglas Murray που δημοσίευσε η Βρετανική πολιτική επιθεώρηση «The Spectator» (www.spectator.co.uk)

*****

 

Έχει περάσει ένα δεκαπενθήμερο από όταν ο Mohammed Lahouaiej-Baouhlel κραύγασε «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος» και σκότωσε 84 ανθρώπους στην παραλία της Νίκαιας. Την επόμενη Δευτέρα ο Mohammed Riyad, ο οποίος είπε ότι ήταν από το Αφγανιστάν αλλά σχεδόν σίγουρα ήρθε από το Πακιστάν, κραύγασε «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος» ενώ κτυπούσε με ένα τσεκούρι επιβάτες ενός Βαυαρικού τραίνου. Την επόμενη ημέρα άλλος ένας Mohammed, αυτή τη φορά ο Mohammed Bourarkouch φώναξε «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος» και μαχαίρωσε μία Γαλλίδα και τις τρεις κόρες της κοντά στο Μονπελιέ. Ανακατεύοντας λίγο τα πράγματα, εκείνη την Παρασκευή ο σκοπευτής στο Μόναχο ήταν παιδί Ιρανών με το όνομα Ali David Sonboly. Δύο ημέρες αργότερα ένας «Σύρος αιτούμενος ασύλου» με μία μασέτα κτυπούσε μέχρι θανάτου μία έγκυο γυναίκα στη Στουτγκάρδη. Την επόμενη ημέρα άλλος ένας «Σύρος αιτούμενος ασύλου» έγινε βομβιστής αυτοκτονίας έξω από ένα μπαρ στο Ansbach της Βαυαρίας. Και λίγο μετά από 24 ώρες δύο άνδρες φωνάζοντας το όνομα του Ισλαμικού Κράτους εισήλθαν σε μία εκκλησία στη Ρουέν, κατά τη λειτουργία, κράτησαν ομήρους τις μοναχές και το εκκλησίασμα και έσφαξαν τον ιερέα με μαχαίρι.

 

Ενώ το κοινό ξέρει τι συμβαίνει, τα ΜΜΕ αποφεύγουν να βρουν έναν σύνδεσμο μεταξύ αυτών των γεγονότων. Πράγματι, οι ίδιες εφημερίδες που αποδίδουν μία αύξηση στο «έγκλημα μίσους» σε κάθε έναν που ψήφισε υπέρ του Brexit φαίνονται απρόθυμες να αποδώσουν την ευθύνη για αυτά τις αληθινές και βίαιες επιθέσεις στα άτομα που τις διεξήγαγαν. «Σύρος άνδρας που του αρνήθηκαν άσυλο σκοτώθηκε σε Γερμανική έκρηξη» ήταν ο τίτλος του Ρόιτερς για την ιστορία του Ansbach, σχεδόν μετατρέποντας τον βομβιστή αυτοκτονίας σε θύμα και το Γερμανικό σύστημα ασύλου στον δράστη. Το Ρόιτερς συνέχιζε «ένας Σύρος άνδρας 27 ετών που του είχαν αρνηθεί άσυλο στη Γερμανία ένα χρόνο πριν πέθανε την Κυριακή όταν μία βόμβα που έφερε εξερράγη έξω από ένα μουσικό φεστιβάλ». Πόσο τρομερό για αυτόν να χάσει τη βόμβα του με έναν τέτοιο τρόπο.

 

Η περισσότερο πολύπλοκη ιστορία του σκοπευτή του Μονάχου ενίσχυσε τις προτιμητέες ερμηνείες της βίας. Ανεπαρκής κοινωνική πρόνοια, ακατάλληλος σχεδιασμός πόλεων και εκφοβισμός χρησιμοποιήθηκαν ως ερμηνείες του γιατί ο Ali David Sonboly άρχισε να πυροβολεί στα MacDonalds. Άλλοι ήταν λίγο υπερβολικά πρόθυμοι να τον χαρακτηρίσουν πολεμιστή του ΙΚ όταν φαίνεται ότι δεν ήταν. Το BBC παρέκαμψε το πρόβλημα αφαιρώντας το «Αλί» και τις αναφορές στη θρησκεία του. Αντίθετα, εικασίες σχετικά με το συμβάν που έγινε στην 5η επέτειο της τρομοκρατικής επίθεσης του Anders Breivik στη Νορβηγία σήμαινε ότι ο καθένας μπορούσε να αγνοήσει τον μουσουλμάνο αυτόπτη μάρτυρα που άκουσε τον Sonboly να κραυγάζει «Allahu Akbar” και να βάλει επικεφαλίδες σχετικά με τον Breivik. Αυτό σημαίνει ότι στην Ευρώπη του 2016 ένα παιδί Ιρανών γονέων μπορεί να παρουσιαστεί σαν λευκός ρατσιστής, ενώ κανένας αριθμός κραυγών «Allahu Akbar” δεν μπορεί να ειπωθεί ότι έχει κάποια σύνδεση με το Ισλάμ.

 

Ομάδες των ΜΜΕ και των πολιτικών φαίνονται αποφασισμένες να εμποδίσουν τον κόσμο από το φτάσει σε οποιοδήποτε συμπέρασμα. Αλλά οι περισσότεροι από εμάς το έχουμε κάνει εδώ και πολύ καιρό, και αυτά τα συμπεράσματα μας ενισχύονται σε καθημερινή βάση.

 

Προς το παρόν, το αποδεκτό πράγμα είναι να κατηγορείς το ΙΚ. Αλλά έχει νόημα αυτό. Αυτός που επιτέθηκε στο γερμανικό τραίνο είχε σημαία του ΙΚ στο σπίτι του, ο βομβιστής του Ansbach άφησε ένα βίντεο που υπόσχεται υποταγή στο ΙΚ, και τουλάχιστον ένας από τους επιτιθέμενους στην εκκλησία της Ρουέν είχε προσπαθήσει να ταξιδέψει στη Συρία για να καταταγεί στο ΙΚ. Ο βαθμός που το ΙΚ έχει αναμειχθεί διαφέρει και αναμφίβολα υπερβάλλει για τις ικανότητες του, αλλά η ικανότητά του να εμπνέει και να κατευθύνει θα είναι πρόβλημα καθόσον υπάρχει.

 

Όμως οι μετρήσεις της κοινής γνώμης δείχνουν ότι το Ευρωπαϊκό κοινό γνωρίζει ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο. Πριν από το ΙΚ ήταν η Αλ Κάιντα. Μετά από το ΙΚ θα είναι κάτι άλλο. Μία δημοσκόπηση δύο χρόνια πριν την επίθεση στο Charlie Hebdo έδειξε ότι 74% του Γαλλικού κοινού πιστεύει ότι το Ισλάμ είναι μία μισαλλόδοξη θρησκεία και μη συμβατή με τις αξίες του Γαλλικού κράτους. Η αντίδραση των περισσότερων πολιτικών σε ευρήματα όπως αυτό είναι ότι το κοινό δεν ξέρει καλά το Ισλάμ ή δεν έχει σχετική εμπειρία για το Ισλάμ. Αντιθέτως, πολλοί Γάλλοι πολίτες – όπως οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής- έχουν αρκετή εμπειρία και δεν τους αρέσει. “Mainstream” πολιτικοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν με αυτό, επειδή αυτοί (και κυρίως η Μέρκελ) είναι υπεύθυνοι την μαζική άνοδο της μουσουλμανικής μετανάστευσης στην Ευρώπη που αλλάζει εκ βάθρων το μέλλον της ηπείρου. Αλλά αυτό είναι ένα κενό που οι πολιτικοί αυτοί πρέπει σε κάποια φάση να γεφυρώσουν.

 

Ένας τρόπος να το κάνουν είναι να είναι ειλικρινείς ακόμα και όταν υπάρχει πολιτικό κόστος. Ο Γάλλος πρωθυπουργός Μ. Βαλς κατηγορήθηκε γιατί είπε ότι η Γαλλία πρέπει να μάθει να ζει με την τρομοκρατία. Αλλά είχε δίκαιο. Ο περιορισμός της διαθεσιμότητας όπλων και εκρηκτικών είναι ένα σπουδαίο βήμα προς τον περιορισμό της τρομοκρατίας. Αλλά δεν μπορείς να περιορίσεις τη διαθεσιμότητα μαχαιριών ή φορτηγών. Αν και πολλοί επίδοξοι τζιχαντιστές ίσως αποτραπούν από το να χάσουν τις ζωές τους για να έχουν μόνο ένα θύμα, χρειάζονται μόνο λίγες «καινοτόμες» επιθέσεις κάθε μήνα για να αλλάξει μία χώρα σημαντικά. Είναι δύσκολο να φανταστείς ένα σχέδιο ασφαλείας που μπορούσε να προλάβει μία επίθεση σαν εκείνη της Ρουέν. Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης του προέδρου Φ. Ολλάντ δεν σταμάτησε πέντε τρομοκρατικές επιθέσεις εντός των τελευταίων έξι μηνών.

 

Αναγνωρίζοντας αυτό, ο Βαλς είναι πρόθυμος να γίνει σκληρός απέναντι στον Ισλαμισμό. Αλλά όπως κάθε άλλος Ευρωπαίος ηγέτης είναι απρόθυμος να παραδεχθεί από πού αυτός έρχεται. Για άλλη μία φορά το κοινό είναι μπροστά από αυτόν. Γνωρίζουν ότι ο Ισλαμισμός προέρχεται από το Ισλάμ. Η ακραία ερμηνεία μπορεί να είναι ένα πρόβλημα μειονότητας. Όταν όμως έχεις μία ήπειρο να αγωνίζεται να αφομοιώσει τους μουσουλμάνους που είναι ήδη εκεί, υπάρχει ένας τεράστιος κίνδυνος στο να φέρνεις μέσα τόσους πολλούς μετανάστες από εμπόλεμα μέρη του κόσμου, όπου ο τζιχαντισμός είναι ήδη ασυγκράτητος. Μερικοί από τους επιτιθέμενους αυτού του καλοκαιριού γεννήθηκαν στην Ευρώπη, άλλοι είχαν αφιχθεί πρόσφατα.

 

Μερικοί από εκείνους που εναντιώθηκαν στην πολιτική Μέρκελ των ανοικτών θυρών για όλους το έκαναν πέρυσι για ακριβώς αυτόν τον λόγο. Εάν η Ευρώπη θέλει να βοηθήσει τους πραγματικούς πρόσφυγες, τότε μπορεί να το κάνει εκτός Ευρώπης, όπως έχει προσπαθήσει η Βρετανία. Δεν χρειάζεται να μετατρέψεις την Ευρώπη σε τεράστιο στρατόπεδο προσφύγων. Δεν το αντέχουμε και, εκτός από μία μερίδα εξτρεμιστών, οι λαοί της Ευρώπης δεν το θέλουν, Η τραγωδία είναι ότι αυτοί που κρατούν τα ηνία αρνούνται να δουν το πρόβλημα και έστω να βρουν μία πρέπουσα πολιτική γλώσσα για ό,τι γρήγορα γίνεται ένα απρεπές πολιτικό πρόβλημα. Αυτήν την εβδομάδα, ο J-C. Juncker είπε ότι άσχετα του πόσο κακή γίνεται η τρομοκρατία, η Ευρώπη δεν θα αφήσει την πολιτική των ανοικτών συνόρων, Ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ Peter Sutherland επανέλαβε την άποψη του ότι όποιος θέλει να ζήσει στην Ευρώπη – ακόμα και οικονομικοί μετανάστες- πρέπει να μπορούν να έρχονται εδώ. Το να μην δώσουμε το σπίτι μας στον κόσμο ξεκαθάρισε θα ήταν προσβολή των ευρωπαϊκών αξιών.

 

Στη Γερμανία, εντωμεταξύ, παρά τις εκλογές το προσεχές έτος, κανένας σοβαρός διεκδικητής δεν έχει εμφανισθεί για την Α. Μέρκελ, η οποία δεν πρόκειται να κοιτάξει την καταστροφή που προκάλεσε και να αλλάξει κατεύθυνση.

 

Καθώς το κοινό συνεχίζει να στρέφεται προς τα δεξιά, οι εκπρόσωποι του θα συνεχίζουν να τρέχουν πανικόβλητοι προς τα αριστερά. Και η τρέλα του «Merkelsommer» θα συνεχίσει να σέρνεται εντός του φθινοπώρου. Το οποίο μπορεί να μην είναι απλώς το φθινόπωρο αυτού του έτους, αλλά το φθινόπωρο της φιλελεύθερης Ευρώπης.

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©