Πολυπολιτισμικότητα, καθεστωτική αλλαγή και το φετινό καλοκαίρι του τρόμου

Δημοσιεύτηκε στις 01/08/2016 στην κατηγορία Πολιτισμός

Του Γουίνστον Σμιθ
Ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας Χ. Ζεεχόφερ και σφοδρός επικριτής της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων της καγκελαρίου Α. Μέρκελ δήλωσε ότι οι προβλέψεις του αποδείχθηκαν ορθές και πως η ισλαμιστική τρομοκρατία έφθασε στη Γερμανία. Κάλεσε την κυβέρνηση να εφαρμόσει αυστηρότερα μέτρα για την ασφάλεια της Γερμανίας και αλλάξει πολιτική μετανάστευσης. Μάταια όμως καθώς η μοιραία καγκελάριος δήλωσε ήδη ότι εμμένει στην ίδια μεταναστευτική πολιτική.

Στη Γαλλία, μετά τις νέες φρικαλεότητες των ισλαμιστών, ο κεντροδεξιός πρώην πρόεδρος Ν. Σαρκοζί ζήτησε δραστικότερη απάντηση του Γαλλικών αρχών και κάλεσε τη σοσιαλιστική κυβέρνηση να υιοθετήσει τα αυστηρά μέτρα αντιμετώπισης της τρομοκρατίας που έχει ο ίδιος προτείνει και να σταματήσει τις νομικίστικες σχολαστικότητες που οδηγούν στην αδράνεια του Γαλλικού κράτους.

Μπαίνουμε δυστυχώς σε μία σκοτεινή και ταραγμένη περίοδο. Κανείς δεν ξέρει πόσο θα διαρκέσει και τι ακριβώς θα επιφέρει.

Τα μοιραία λάθη έχουν ήδη διαπραχθεί. Δυστυχώς η Δύση δεν έχει σήμερα ηγέτες σαν τους Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ, Ντε Γκωλ, και Κέννεντυ για να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Στην ΕΕ δεν υπάρχουν πλέον ούτε υπεύθυνες και αξιόπιστες ελίτ.

Πίσω αυτό από το καλοκαίρι του τρόμου στέκονται δύο αποτυχημένα ιστορικά πειράματα: Η επιβολή του «πολυπολιτισμού» στη Δύση και της «καθεστωτικής αλλαγής» στην Ανατολή.

Η σημερινή αριστερά αρνείται ακόμα και τώρα να παραδεχθεί την αποτυχία του πολυπολιτισμικού διεθνισμού (multicultural internationalism), ενός αφελούς ιδεολογήματος που επέβαλε η ίδια στη Δύση μέσω των μηχανισμών ιδεολογικής κυριαρχίας που είχε αναπτύξει από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, αλλά και της αποφασιστικής ιδεολογικής επιρροής που άσκησε σε «mainstream» πολιτικούς χώρους, όπως η σοσιαλδημοκρατία.

Στην πράξη, αυτός ο «πολυπολιτισμός» δεν υπήρξε ποτέ ένας γνήσιος κοινωνικός πλουραλισμός. Δεν είχε σχέση με την αρμονική συνύπαρξη ανθρώπων με διαφορετική καταγωγή που μοιράζονται τις θεμελιώδεις αξίες της χώρας που ζουν. Αφορούσε μονοσήμαντα τη μαζική εισροή μουσουλμάνων μεταναστών σε δυτικές χώρες και σπάνια κάτι περισσότερο ή κάτι διαφορετικό.

Το «επαναστατικό» αφήγημα ήταν ότι αυτό το κοινωνικό πείραμα θα οδηγούσε σε αποσύνθεση της εθνικής και χριστιανικής ταυτότητας των δυτικών κρατών και σε ριζοσπαστικοποίηση του πληθυσμού φέρνοντας τον πιο κοντά στην κινηματική και διεθνιστική αριστερά. Τελικά, η ριζοσπαστικοποίηση συνέβη, αλλά προς άλλη κατεύθυνση, αυτήν του ισλαμικού φονταμενταλισμού.

Θα ήταν άδικο να μην αποδοθούν οι ευθύνες που αναλογούν και σε μερίδα νεοφιλελεύθερων που έπαιξαν με τη φωτιά και στήριξαν το αποτυχημένο «πολυπολιτισμικό» πείραμα. Αυτοί είχαν όμως άλλα εφαλτήρια. Πίστευαν ότι η μαζική μετακίνηση μουσουλμάνων μεταναστών στη Δύση θα γεμίσει τη δεξαμενή φθηνού εργατικού δυναμικού, οδηγώντας ταυτόχρονα στην υποχώρηση της εθνικών διαφορών των λαών που θεωρούσαν εμπόδιο σε μία άνευ όρων και ορίων παγκοσμιοποίηση.

Δημιουργήθηκε επομένως μία ντε φάκτο σύμπλευση διεθνιστικής αριστεράς και μερίδας νεοφιλελεύθερων στο πολυπολιτισμικό πείραμα με αντίθετες όμως αφετηρίες, αφού η αριστερά ήταν στρατηγικά τοποθετημένη εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Φυσικά, οι νεοφιλελεύθεροι οπαδοί της «πολυπολιτισμικότητας» δεν προέβλεψαν το σημερινό χάος και την απώλεια ελέγχου, όπως δεν υπολόγισαν την οικονομική και κοινωνική καταστροφή της μεσαίας τάξης.

Στο σημείο αυτό αξίζουν τα εύσημα σε σημαντικές αριστερές αλλά και νεοφιλελεύθερες προσωπικότητες που διαφοροποιήθηκαν έντονα και προειδοποίησαν έγκαιρα για αυτό που θα ερχόταν.

Αν το «πολυπολιτισμικό» πείραμα στη Δύση ήταν το θερμοκήπιο, η βίαιη «καθεστωτική αλλαγή» στην Ανατολή ήταν το φυτώριο του ισλαμικού φονταμενταλισμού και της τρομοκρατίας.

Η όλη ιστορία άρχισε δεκαετίες πριν όταν στηρίχθηκαν οι ισλαμιστές αντάρτες του Αφγανιστάν εναντίον των Σοβιετικών. Ακολούθησαν παρόμοιες παρεμβάσεις και αδιέξοδοι πόλεμοι που αποσταθεροποίησαν ορισμένα απολυταρχικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Το δε φιάσκο της αφελώς αποκληθείσας «Αραβικής Άνοιξης» κατέληξε σε ανθρωπιστική καταστροφή, ποταμούς αίματος αμάχων, και εντέλει έφερε μία απίστευτη πολιτική και κοινωνική οπισθοδρόμηση σε αυτό το κομμάτι του κόσμου.

Όπως πολλοί σοβαροί δυτικοί αναλυτές είχαν προβλέψει, χωρίς δυστυχώς να εισακουστούν, η αποσταθεροποίηση αυτών των απολυταρχικών καθεστώτων δεν έφερε τη δημοκρατία, αλλά την τρομοκρατία και τη διάλυση.

Τα κενά που άφηναν τα απολυταρχικά, αλλά εντούτοις αρκούντως κοσμικά, καθεστώτα καλύφθηκαν από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό γυρίζοντας το ρολόι της ιστορίας πολλούς αιώνες πίσω.

Τα αποτελέσματα είναι ήδη γνωστά. Έχουμε αρχίσει να ζούμε τις συνέπειες σε αυτό το καλοκαίρι του τρόμου.
 

Θέλετε να είστε ενήμεροι για όλες τις αναρτήσεις μας; Γραφτείτε στο newsletter του Politically, για να μαθαίνετε πρώτοι, πού πάνε τα πράγματα. Πατήστε εδώ, είναι εύκολο και γρήγορο...

Γράψτε την άποψή σας

Politically Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τι σημαίνει για τον κόσμο η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ

Ούτε μια «συγνώμη» δεν θα ακουστεί για το Βατοπέδι;

Ποιος έφερε και ποιος διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;

Πώς ένας φθαρμένος, αυταρχικός πολιτικός επιβίωσε ενός καλά οργανωμένου πραξικοπήματος

Πρέπει να παραδώσουμε τους Τούρκους πραξικοπηματίες, ή όχι;

Η πραγματική επιδίωξη του Τσίπρα από το χθεσινό διάγγελμα

Η Ευρώπη από την αρχή, τώρα!

Τι ακριβώς σημαίνει «τίποτα δεν θα σταματήσει την κυβέρνηση», κυρία Γεροβασίλη;

Με κάλπες θα απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια δυσμενή απόφαση της Δικαιοσύνης για τα κανάλια!

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Η εκλογή Τραμπ και η αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών να καταλάβουν τι συνέβη...

Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα του 2009 σε πέντε ερωτήσεις- απαντήσεις

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... κι εκεί...

Γι αυτούς τους πέντε λόγους, η προεδρία Τραμπ θα είναι καταπληκτική

Πάει κι αυτή η ευκαιρία...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©